GASSEN IN ASSEN

2 maart 2003
In de paddock

In de paddock

Een indrukwekkend gezelschap heeft zich deze avond verzameld in de kantine van een bedrijf op het industrieterrein tussen Maarssen en Utrecht. De gastheer, zelf de vertegenwoordiger van de Lamborghini-club stelt me voor aan de aanwezigen. Van links naar rechts schud ik de hand van vertegenwoordigers van de Bertone-club – waarschijnlijk een afscheiding van de Alfa-club, maar dat durf ik niet te vragen, want Alfa is er ook – zelfs twee vertegenwoordigers van Maserati, Alfa dus en tenslotte Lancia. Ik ben vereerd, en niet zo’n beetje, dat ik hier tussen mag zitten namens de DeTomaso-club i.o. Sterker nog, de hele club is uitgenodigd, want de twee gebroeders Pollen komen ook, ze zijn alleen een beetje laat. Dit zijn de ‘founding fathers’ van Viva Italia, het jaarlijkse hoogtepunt voor de liefhebber van Italiaanse auto’s op het TT-circuit in Assen, tweede Pinksterdag (komt allen!). De oplettende lezer zal inmiddels hebben geconstateerd dat er tenminste één gerenommeerd merk aan tafel ontbreekt: Ferrari. Dat klopt, maar toch heeft Ferrari een belangrijke rol gespeeld bij de totstandkoming van Viva Italia, zij het via een omweggetje. Er is namelijk nóg een evenement voor Italiaanse automobielen, Italia à Zandvoort, maar dat werd op een gegeven moment zo gedomineerd door Ferrari dat de mannen die hier vanavond aanwezig zijn de koppen bij elkaar hebben gestoken om een eigen evenement op poten te zetten en met behulp van een professionele organisator –VDB Promotions is dat ook gelukt. Maar dat is geschiedenis, want de scherpe kantjes zijn er inmiddels wel vanaf. Ook in Assen komen jaarlijks meer Ferrari’s en als ze zich gedragen zijn ze ook van harte welkom. Omgekeerd is Zandvoort ook opener geworden voor andere merken. Ikzelf heb bijvoorbeeld al eens – kansloos, maar wel lekker gratis – staan pronken op het concours d’élegance aldaar, hoewel dat natuurlijk niets zegt, want ik kom overal opdraven waar ik word toegelaten.  Overigens is ook de bevlogen lijsttrekker van het Iso/Bizzarrini-register vandaag niet aanwezig; wel uitgenodigd, maar ziek.

Kijk, daar zijn de geboeders Pollen ook en dan is het gedaan met de rust. Terwijl ik om taktische redenen nog enige bescheidenheid suggereer, overspoelen de broers de aanwezigen met hun aanstekelijke enthousiasme. De ene na de andere auto-anecdote vliegt over tafel en aanvankelijk laten de door de wol geverfde mannen het even gebeuren. Maar als het gesprek op geluid komt, dreigt het verkeerd te gaan en voel ik me genoodzaakt met onopvallende gebaren de aandacht van de broers te trekken om ze een toontje lager te laten zingen. Figuurlijk uiteraard. Als rechtgeaarde DeTomaso-fans vinden wij namelijk dat je auto’s mag horen. Onze vier armdikke uitlaten zitten er niet voor niets onder, zeg ik altijd. Als wij ons onopvallend zouden willen voortbewegen, gingen we wel met de trein. Bovendien zijn onze auto’s ooit toegelaten voor de openbare weg. Maar wat voor de openbare weg geldt, geldt vreemd genoeg maar tot op zekere hoogte voor circuits. Die hebben namelijk een quotum aan geluidsoverlast. Ongeveer als vissers en kabeljauw. Als het quotum vol is, wordt het dempen, c.q. gas terugnemen. En dat wil uiteraard niemand. Vorig jaar waren wij als DeTomaso’s ook al aanwezig in ongeorganiseerde vorm en toen schijnt de ambtenaar bij de luisterpaal telkenmale hevig gefronst te hebben als er een van ons langs knalde. Dit jaar gaan we het nog erger maken. Dit jaar wordt namelijk de jaarlijkse internationale DeTomaso-meeting in Nederland gehouden onder de pakkende titel ‘Holland Overdrive’, met als hoogtepunt een gezamenlijk optreden op Viva Italia. Een van de deelnemers is een Pantera Group IV, een monster dat nog daadwerkelijk in de 24 uur van LeMans heeft gereden. Niet gewonnen, maar wel uitgereden en dat moeten we – pakweg en bijvoorbeeld  – Spyker nog maar zien doen. Een aanwinst voor het evenement, vinden de gebroeders Pollen, en dan moet je niet zeuren over een decibelletje meer of minder. Ik sus het kraaiend oproer door te beloven dat de bestuurder gas terug zal nemen ter hoogte van de luisterpaal. Niemand gelooft mij – ons kent ons – maar we laten het er even bij.

Na deze lichte opwinding gaat het verder over praktische zaken. De meeste merken willen een langzaam en een snel showrondje over het circuit; respectievelijk voor de klassieke en de moderne automobielen. Wij van DeTomaso niet. Wij zijn allemaal een soort van klassiek en wij rijden allemaal altijd zo voluit mogelijk. Uit internationale ervaring weten wij hoe dat gaat verlopen. De eerste 100 meter rij ik voorop en dan word ik links en rechts gepasseerd door het peloton. Voordat ik opnieuw langs de hoofdtribune kom, ben ik dan meestal al op een halve ronde gezet. En dan heb ik heel erg m’n best gedaan. Maar ik heb wel de mooiste.

Tenslotte worden de plaatsen in de paddock besproken. Links of rechts als je het tunneltje uitkomt. ‘Dat maakt ons niet zoveel uit,’ demonstreer ik nog maar eens mijn soepele opstelling. ‘Dat is dan afgesproken,’zegt Maserati, ‘jullie gaan voor de tunnel rechtsaf.’ Ik veer op, dat is natuurlijk niet de bedoeling. Dat tunneltje is een van de hoogtepunten van Assen; niet voor niets staat daar altijd veel publiek. In het tunneltje draaien wij even het raampje open en geven we een dotje tussengas: pure muziek. Dat tunneltje moét. Nu is het de beurt aan de broers om mij een seintje te geven: Maserati maakt een grapje. We worden het er snel over eens dat voor ons een plekje wordt ingeruimd tussen de Maserati’s en de Lamborghini’s.

We zijn vereerd, zeer vereerd.

Tags: , , , , ,

Comments are closed.

 

maart 2003
M D W D V Z Z
    jul »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31