KAMPIOENSCHAP

13 januari 2004
Zo ziet gepasseerd worden er uit

Zo ziet gepasseerd worden er uit

Natuurlijk was de televisie ook uitgenodigd, dat wil zeggen de programma’s Stapel op Auto’s en Autowereld, allebei van RTL. Veel meer is er ook niet aan auto-programma op de Nederlandse tv, even afgezien van de verschillende varianten van meerijden op de achterbank van de politie. Maar u weet hoe dat gaat met Nederlandse televisie: geen sponsor, geen programma. Sponsors willen programma’s waarin Huub Stapel rondrijdt in het nieuwste model terwijl een voice-over voorleest uit de folder van de sponsor. Sponsors zijn geen liefhebbers en Viva Italia op het circuit van Assen was een bijeenkomst van liefhebbers van Italiaanse automobielen.

De schrijvende pers was ruimschoots vertegenwoordigd door mij.

Maar laat ik beginnen bij het begin. Viva Italia was weliswaar het hoogtepunt van het Pinksterweekend, maar er was meer aan de hand. Holland Overdrive 2003 namelijk, de internationale meeting van DeTomaso-rijders, dit jaar georganiseerd door de Nederlandse DeTomaso Club, zeg maar de Limburgse gebroeders Pollen en ik.*) Uit Nederland, Duitsland, België, Zwitserland en Italië kwamen de deelnemers. En er was een officiële afvaardiging van de fabriek. Uiteindelijk teisterden zo’n 25 auto’s de Nederlandse dreven. Voornamelijk Pantera’s natuurlijk in alle uitvoeringen, maar ook drie – Nederlandse – Deauvilles en twee Longchamps.

Dat begon op zaterdag met een bezoek aan de Donkervoort fabriek in Lelystad, waar we nota bene mede door Joop Donkervoort zelf de fabriek werden rondgeleid. Over liefhebbers gesproken! Het leuke van Lelystad, boze tongen beweren het énige leuke van Lelystad, is dat je er zo lollig naar toe rijdt door de polder. Daarom gingen we daar ’s zondags nog eens naar toe, nu via een omweg, de Zeebodemroute van de ANWB, althans het gedeelte dat niet is opgebroken. Vinden buitenlanders een leuk idee, typisch Nederlands maar weer eens wat anders dan tulpen en klompen en toch met veel dijken en windmolens. Een bezoek aan  de Batavia werf en het Outlet Shopping Centrum en dan in een lange, grommende colonne naar Giethoorn; Nederland keek zijn ogen uit. Even bekroop de organisatie nog het gevoel dat het boottochtje in Giethoorn misschien net iets te lullig was, maar daar werd in het gezelschap met onbegrip op gereageerd. Een beetje cultuur is in zo’n weekend echt wel op z’n plaats was de algemene gedachte.

Maar mij maken ze niks wijs, die DeTomaso-jongens; ik ben er tenslotte zelf een. Aan de nerveuze activiteit op de parkeerplaats in de vroege ochtend van de tweede Pinksterdag, is goed te merken dat het programma van de eerste twee dagen goed beschouwd eigenlijk niet meer was dan een voorprogramma. De toch al strak blinkende auto’s worden nog eens gepoetst, volgetankt, afgesteld en nog eens gepoetst en afgesteld. Even laten draaien en dan misschien nog wat fijn-afstellen. Alsof het afgesproken is, verschijnen alle deelnemers op het appèl gekleed in het t-shirt van het weekend. We gaan als team, maar voor het eerst dit weekend kan ik niet ongestoord voorop rijden. Naarmate we dichter bij Assen komen wordt het onrustiger op de weg met nu en dan een Lamborghini, Maserati en Ferrari en veel opgefokte Alfaatje en Lancia’s. Ons konvooi krijgt daardoor bijna ongemerkt iets van het peloton in de Tour: voortdurend wordt de koppositie overgenomen en het gaat steeds harder. Als ik zo’n camerawagen van de politie was, wist ik waar ik moest zijn op tweede Pinksterdag.

We zijn dus mooi op tijd. Nauwelijks staan we in concours-formatie opgesteld of ik word bejegend door een jongeman van de organisatie. Aan mijn gezaghebbende uitstraling moet hij gezien hebben dat ik zo’n beetje de leiding heb. U kent het type: flink behangen met badges en communicatie-apparatuur en dan ook altijd druk in de weer met communicatie. Of wij belangstelling hebben om mee te doen aan de sprintwedstrijden. Ik vertaal de vraag ik het Duits, Zwitsers, Belgisch en Italiaans maar krijg weinig sjoege. Dit zijn auto’s van gemiddeld zo’n 10, 20 jaar oud, waar elke zondag aan gesleuteld en gepoetst wordt, dus liever niet. Het organisatie-type aanschouwt dat tafereel, besluit dan met gevaar voor eigen leven om mij te passeren en wendt zich rechtstreeks in het Duits tot mijn gezelschap. ‘Er doen ook een Lamborghini en een Ferrari mee,’meldt hij met een fijn gevoel voor de verhoudingen binnen het wereldje van liefhebbers van Italiaanse automobielen. Het volgende moment wordt ik onder de voet gelopen door DeTomaso-rijders die zich aanmelden voor de sprint.

Ik zal u niet langer in spanning houden: die sprintwedstrijden, die later het Open Nederlandse Kampioenschap Legal Streetrace blijken te zijn, winnen we met veel overmacht. Op de eerste plaats eindigt Roland Jaeckel uit Hamburg met zijn Pantera Targa. Jaeckel rijdt het traject in een rechtstreekse confrontatie met een Diablo VT in 7.2 seconden met een eindsnelheid van 147 km/u. De Diablo blijft net onder de 8 seconden. Hetgeen betekent dat hij aan de finish de remlichten van de Pantera kan zien. Jaeckel heeft de standaard 351 kubieke inch Cleveland vervangen door een 427 inch Windsor, ruim 500 pk. Vóór de race laat hij 1 bar lucht uit zijn banden en gooit hij een flesje octaan-booster in zijn tank. De Lamborghini verlaat het circuit zonder revanche. Op de tweede plaats eindigt Mike Kesarlal uit Nederland met zijn Pantera GTS. Mike komt 0.3 seconden tekort op Jaeckel. Hij rijdt zijn Pantera overigens al 16 jaar!

De volgende dag zal de weduwe Isabella DeTomaso persoonlijk een gelukstelegram sturen naar de kersverse kampioen. DeTomaso staat in één keer op de kaart.

Wat een succes, wat een drama! Had me een camera en een sponsor gegeven en ik had er zó een tv-programma van gemaakt.

Tags: ,

Comments are closed.

 

januari 2004
M D W D V Z Z
« dec   feb »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031