GOEDE AUTO, VERKEERDE SHOWROOM

25 februari 2004

Showroomdochter Mercedes Vaneo

Matige opkomst tijdens de Vaneo Flashmob

Matige opkomst tijdens de Vaneo Flashmob

Soms is een bepaald model auto de showroom niet uit te branden. Enorme investeringen in onderzoek, ontwikkeling en marketing ten spijt, wil het publiek er gewoon niet aan. Het overkomt de beste fabrikanten. Zelfs DaimlerChrysler met zijn Mercedes Vaneo. Maar die stond dan ook eigenlijk in de verkeerde showroom.

‘Karl-Heinz komm mal hier.’

‘Was ist los chef?’

‘Hoe sitzt es eigenlijk met het ontwerp voor de Vaneo?’

‘Bijna fertig, alleen de achterkant nog.’

‘Nichts mit zu machen, we starten de productie, zeit ist geld.’

Zo zou het gegaan kunnen zijn in de Mercedes bedrijfswagenfabriek in Ludwigsfelden. Er was productie-capaciteit over, de lopende band moest rollen en men besloot zich een uitstapje te permitteren naar de MPV-markt. Zoiets als de Opel Meriva, de Renault Scénic, de Berlingo, Kangoo, Doblo en noem ze maar op. Bestelbus krijgt kapsones.

Daarmee is meteen de vinger op twee zere plekken van de Vaneo gelegd: het is teveel ‘zoiets als’ en te weinig van zichzelf en zijn bedrijfswagenafkomst is hem aan te zien. En al met al is het dus niet om aan te zien.

‘Tot aan de voorruit , inclusief de motoren, is het A-klasse,’ zegt Jan van Gelderen van DaimlerChrysler Nederland, ‘daarna een soort van eigen ontwerp.’ Je zou ook kunnen zeggen géén ontwerp, want vanaf de voorruit is de Vaneo eigenlijk alleen een omhulsel van heel veel ruimte. En bij de achterlichten is het plotsklaps afgelopen. ‘Ik ga hier niet zitten beweren dat ik het een mooie auto vind,’ grinnikt Van Gelderen, die zelf ook uit de bedrijfswagen-hoek komt en dus nogal realistisch is uitgevallen.

Verkeerde showroom

Behalve in zijn nogal, eh…, markante uiterlijk speelt zijn afkomst de Vaneo nog op een andere manier parten. Om onnavolgbare redenen besloot DaimlerChrysler de auto via het bedrijfswagenkanaal aan de man te brengen. Een vreemde misrekening, want de doelgroep, laten we zeggen het gezin met kinderen dat de schaftkeetachtige binnenruimte op waarde weet te schatten voor de kampeervakantie, die komt niet in de bedrijfswagenshowroom. En het segment is nou ook weer niet zo groot en lucratief dat er een massieve reclamecampagne tegen aan kon worden gesmeten om de potentiële koper de weg te wijzen. Inmiddels staat de auto bij de meeste dealers gewoon in de personenwagenshowroom en dat komt de verkoop ook wel enigszins ten goede. En men heeft heel gewiekst van de nood een deugd gemaakt. Er wordt tegenwoordig ook een Vaneo Van aangeboden, inderdaad een lichte bestelauto op grijs kenteken. Terug naar de roots dus, of, anders gezegd, als de berg niet naar Mohammed komt, komt Mohammed wel naar de berg.

Maar een hardloper is de Vaneo daarmee niet en dat zal hij ook wel niet meer worden. Sinds de introductie zijn er 791 verkocht in de personenuitvoering en 138 als bestelwagen.

En dat is niet genoeg.

Uitleg niet nodig

Op het winderige parkeerterrein bij het splinternieuwe hoofdkantoor van DaimlerChrysler, langs de A12 bij Utrecht staat ook een Chrysler Crossfire me de ogen uit te steken.

‘De plannen zijn veranderd,’ probeer ik nog, terwijl ik al koortsachtig bedenk hoe ik het mijn hoofdredacteur ga uitleggen. Maar men geeft geen sjoege en met zachte hand wordt ik naar de test-Vaneo geleid. Ik had hem bij wijze van spreken al vanaf de A12 kunnen zien staan, want hij is verpletterend brandweerwagenrood. Van mij had het wat minder nadrukkelijk gemogen, maar ik denk dat ik het bij mij in de buurt wel kan uitleggen.

Veel uitleg heeft de Vaneo niet nodig. Het is de eerste keer dat ik zelf rijd in een Mercedes, maar alles zit waar het moet zitten, alles werkt zoals je verwacht dat het werkt. Als Renault-rijder kan ik de stevigheid en de degelijkheid van de materialen wel waarderen. Deze auto ziet er over 5 jaar nog zo uit. De auto gedraagt zich zo neutraal en voorspelbaar dat het eigenlijk gewoon saai en karakterloos wordt. Misschien voel ik even een windvlaag, wat niet verwonderlijk zou zijn gezien de hoogte van het koetswerk. Het exemplaar dat mij ter beschikking is gesteld is een benzine-uitvoering, 1598 cc, 82 PK. Het komt vooruit.

Links en rechts zitten buitenspiegels van het formaat olifantsoren. Dat heeft met stroomlijn en cw-waarde niet te maken, maar blijkt toch handig omdat je in de binnenspiegel eigenlijk alleen de drie hoofdsteunen achterin ziet. Het interieur is in een Duits sombermans zwart uitgevoerd. Ik rij in de Trend-uitvoering, de kaalste versie en daar zit, behalve elektrisch bediende voorruiten, eigenlijk alleen BTW op. Aan een hele rits nep-knopjes op de middenconsole is te zien dat er ook luxer uitgevoerde versies zijn. Deze kost € 22.990 en in de Van uitvoering, zonder BTW € 15.500.

Als het nóg duurder wordt, wordt het ook leuker. Dan krijg je bijvoorbeeld een uitschuifbare laadvloer. Ik zie me al zitten op de camping. Laadvloer uitgetrokken bij wijze van campingtafel, de achterklep van een paar vierkante meter omhoog tot stahoogte, want het regent altijd op de camping; de voortent voor de caravan is in één klap overbodig.

De ster

Later ik het weekend haal ik mijn dochter op die bij een vriendinnetje is gaan spelen. Haar vader, Mercedes-rijder, komt natuurlijk even naar buiten om eromheen te lopen. Terwijl mijn dochter demonstreert hoe handig de enorme schuifdeuren zijn, inspecteert hij de gigantische binnenruimte met het oog op zijn hockeyende, huisdierhoudende, wintersportende gezin. Ik zie aan zijn gezicht dat de functionaliteit van de auto hem niet van zijn E-klasse Combi zal afbrengen.

‘Tja,’ zegt hij, ‘en toch staat er een ster op.’

‘De echte Mercedes-ster staat rechtop op het puntje van de motorkap,’ zegt Jan van Gelderen, heel even meer liefhebber dan official.

(kaders)

De verkoper

Jeroen van der Heide, verkoopleider van MB Den Haag.

‘Natuurlijk is het moeilijk de auto te verkopen vanuit de verkeerde showroom. De klanten voor zo’n auto zoeken niet tussen de bedrijfswagens. Toch is het niet zo dat alleen Mercedesklanten geïnteresseerd zijn, die immers de meeste kans maken hem toevallig te zien staan. Het is eigenlijk heel divers, zeker sinds de auto ook bij ons gewoon tussen de personenwagens staat. Het blijft een auto die niet makkelijk te verkopen is. Ondanks de grote functionaliteit en de spreekwoordelijke betrouwbaarheid. Deze auto komt alleen in de garage voor onderhoudsbeurten. Maar auto’s moeten tegenwoordig meer zijn, ze moeten status hebben en emotie. En hoewel het een Mercedes is, heeft deze auto beide toch te weinig. De diesels doen het nog het beste en dat is ook weer een bewijs dat functionaliteit het belangrijkste verkoopargument is. Ik heb er dit jaar twee of drie verkocht.’

De koper

Mevrouw De Boer uit Den Haag rijdt al weer 2 jaar tot volle tevredenheid in haar Vaneo 1.6 benzine. Ze heeft jarenlang bij BMW gewerkt en reed dus ook in een 318 toen ze met haar man – een Vito-rijder – bij Mercedes Benz toevallig een Vaneo zag. Ze was op zoek naar iets anders met voldoende laadruimte en liet zich overhalen tot een proefritje. Terug bij de garage had de verkoper al een leuke inruilpremie in zijn hoofd voor haar 318.

‘Toen hebben we toch nog wel een maandje of twee moeten denken voordat we de knoop doorhakten. Maar ik heb er nooit spijt van gehad. Ik ga regelmatig naar beurzen waar ik sta met artikelen voor dierenverzorging en dan kan ik die ruimte goed gebruiken. Natuurlijk, de 318 had meer luxe en meer pit, maar als je bij BMW dezelfde binnenruimte zoekt, moet je echt aanzienlijk meer betalen. We zijn inmiddels al een paar keer met de auto op vakantie naar Oostenrijk geweest en dat bevalt gewoon goed. Hij zit lekker en is buitengewoon betrouwbaar.

Lelijk? Ach, ik denk eerlijk gezegd wel eens dat dat afgunst is van mensen met kleine autootjes. Ik vind hem niet lelijk, ik noem hem ‘het kontje’.’

Tags: , , ,

Comments are closed.

 

februari 2004
M D W D V Z Z
« jan   apr »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829