BUITENLANDS

3 januari 2006
Interieur DeTomaso Deauville 35-VJ-91

Interieur DeTomaso Deauville 35-VJ-91

Mijn Oude Auto is een quattroporte. Wie mij kent, weet dat. Want op verjaardagen en partijen kunnen de omwegen nog zo lang zijn, vroeg of laat kom ik bij mijn geliefde onderwerp aan.

Voor de wat minder autofiele lezer is wellicht enige uitleg op zijn plaats. Die uitleg zal historisch gezien misschien niet helemaal correct zijn omdat hij enigszins is aangepast aan mijn straatje. Zo gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat ik er een paar jaar geleden niet mee weg kwam bij de organisatie van het Concours d’Élégance op Paleis het Loo, die toen wel graag mijn Auto ten toon wilde stellen, maar geen geschikte categorie kon bedenken, mijn oplossing niet accepteerde en hem toen maar bij ‘exotische automobielen’ stalde. Tot mijn afgrijzen tussen twee Lamborghini’s.

Ik noem het prestigieuze Concours niet zo terloops uit opschepperij alleen, ik wil meteen het juiste niveau en de klasse neerzetten. Dat de lezer zich geen voorstelling vormt van tweedehands automobielen.

Wie de eerste twee lessen van zijn schriftelijke LOI-cursus Italiaans voor beginners heeft doorgewerkt, vertaalt quattroporte allicht als vierdeurs. In principe correct, maar ik verzeker u dat geen Italiaan de nieuwste Fiat Croma met vier portieren een quattroporte zal noemen. Italië is behalve een land van chiantidrinkers en spaghettiliefhebbers vooral een land van autotifosi. Met Lamborghini’s als uitzondering op  de regel. Waar mijn Auto en ik in eigen land en verre omstreken door benzineverbruik, maatvoering van de banden, het geluid uit de vier armdikke uitlaten en rijgedrag nog wel eens voor ordinair worden versleten, ontmoeten we in Italië eigenlijk uitsluitend vriendelijke welwillendheid en hooguit wat inspirerend competitief gedrag van mede-autostrada-gebruikers. Italianen weten instinctmatig wat geen LOI-cursus kan aanleren: quattroporte is als typeaanduiding voorbehouden aan autofabrikanten die normaliter tweedeurs automobielen maken, sportauto’s dus. Dueportes feitelijk, maar die term wordt bij mijn weten niet gebruikt omdat voor onderhavige auto’s niet het aantal deuren, maar eerder prestaties en vermogen onderscheidend zijn. Als deze fabrikanten zich aan auto’s met twee extra deuren wagen, verschuiven ze daarmee hun aandacht van het vooronder naar de achterbank. Aandacht voor luxe en comfort in plaats van prestaties; waarbij het vermogen over het algemeen onaangetast blijft. We zouden kunnen spreken van limousines, maar dat is voor de meeste Italianen toch nog gewoon een bepaald type Franse koe. De omgekeerde wereld eigenlijk. Waar massafabrikanten naast hun vier- en vijfdeurs, hatchbacks en coupé’s zich ook wel eens te buiten gaan  aan een tweedeurs sportwagen, waagden en wagen de Italiaanse edelmerken zich bij uitzondering wel eens aan een vierdeurs. Maserati zal de eerste zijn geweest die het woord quattroporte die semantiek meegaf en is voorlopig de enige die nog steeds een dergelijk model in het gamma heeft. Maar autopuristen die menen dat het gebruik van het woord daarom is voorbehouden aan dat merk, wil ik er graag op wijzen dat de naamgever van mijn Auto – een DeTomaso Deauville -  geruime tijd eigenaar is geweest van Maserati. Weliswaar met bijna fatale gevolgen voor dat merk, maar dat doet nu even niet ter zake. DeTomaso heeft zelfs de twijfelachtige eer een cinqueporte te hebben gefabriceerd op basis van de Deauville, maar dat onzalige idee heeft nooit de showroom annex museum verlaten.

De lezer, aldus bijgepraat over de exclusieve kringen waarin mijn automobiel en ik me bewegen, zal het niet verbazen dat er in die mondaine wereld lieden zijn die quattroportes verzamelen. Ikzelf behoor daar overigens niet toe, in mijn garage is slechts plaats voor één.

Een van die collectioneurs, een succesvol makelaar uit Californië, heeft via, via, mij gevonden. Niet toevallig, zo groot is ons wereldje niet en van de handvol Deauvilles die overgebleven zijn van een totale productie van 244 stuks, is de mijne verreweg de mooiste, origineelste en best gerestaureerde. Mag ik om commerciële redenen wel zeggen.

Dat treft. Want net als elke andere echte Liefde is een Oude Auto en zeer zeker een Italiaanse Oude Auto óók een torenhoge stapel nota’s. En verzamelaars die op zoek zijn naar een ontbrekend stuk in de collectie, malen zoals bekend niet om de prijs.

Sinds bekend is dat ik ertoe neig op de avances van deze Amerikaan in te gaan, ontwikkelt zich een internetintifada tegen mijn voornemen. Opeens dienen zich ook Nederlandse kopers aan die dit cultuurgoed niet uit Europa willen zien vertrekken. Zelfs mijn echtgenote, die nota bene mijn administratie doet, meent dat ik er wel eens spijt van zou kunnen krijgen.

Ik persoonlijk ken niet veel eigenaren van een Bentley Continental Drophead die spijt hebben dat ze hun vorige auto daarvoor hebben ingeruild.

Nou zullen er veel minder autofiele en anglofiele lezers zijn die drophead wellicht zouden vertalen als dropkop of druppelhoofd….

Tags: , , , , , ,

Comments are closed.

 

januari 2006
M D W D V Z Z
« nov   feb »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031