DE MAN VERLENGD

17 juli 2008

Showroomdochter Hummer H3

hummer h3Soms is een bepaald merk of model auto de showroom niet uit te branden. Een fabrikant heeft kapitalen geïnvesteerd in research en ontwikkeling en er mankeert dan ook niets aan en toch lijkt het publiek hem niet te blieven. Je ziet ze nauwelijks op de weg. Miskend, onbemind, onbekend of onbegrepen? In het geval van de Hummer H3 hebben de benzineprijzen en de ecocorrectheid er misschien ook wat mee te maken.

Hij is rood! Je ziet ze wel in het zwart en soms in het zilver en van de 5-cylinder 3.7 literversie komt er nu een leuk opgetuigd actiemodelletje in de winkel in het wit, met zwarte accenten, en in het diepzwart. Maar de auto die ik een paar dagen mag lenen staat op het parkeerterrein van het Hummer Experience Centre langs de A2 in Breukelen knalrood te wezen. Victory Red noemt de folder dat. Brandweerrood met chroompartijen waar ik mijn haren in kan kammen. Geeft niks, zo heb ik ze graag, mijn auto’s: groot en nadrukkelijk. En volgetankt natuurlijk; voor zo lang als het duurt.

Ongekend

De mannen van de Cadillac, Corvette en Hummer-tak van de firma Kroymans weten hoe het werkt: niet te veel geklets vooraf, sleuteltjes overhandigen en uitzwaaien. Een goed gesprek als mannen onder elkaar kan dan altijd achteraf nog. Als het goed is, heb je dan ook wat meegemaakt in de auto. En als het niet goed is, heb ik dan nog wat kritische vragen.

Eén dingetje wil de pr-functionaris zijns ondanks toch nog even kwijt voordat ik van zijn erf afspuit: het gaat over de titel die ik aan deze serie verhalen wil meegeven: Miskend Talent. Ongekend Talent zou beter zijn, dacht hij. Niet alleen denkt de importeur ruimschoots zijn doelstelling voor dit jaar te halen: 100 auto’s – ‘kom daar maar eens om bij Landrover’ – maar bovendien steekt het hem dat de auto voornamelijk beoordeeld lijkt te worden op zijn benzineslurp- en PC Hooft-tractor-gehalte terwijl hij gewoon ontzettend goede offroad-kwaliteiten heeft. Dat wil hij dan toch graag even gezegd hebben.

We zullen zien.

Snelweg

Vanaf Breukelen zitten we zó op de A2. Even kickdownen om leuk in te voegen tussen het voortrazende verkeer. De auto kan heel leuk meekomen. De vijfcilinder klinkt dan gewoon goed. Lekker rauw en raspend. Natuurlijk was de V8 nog leuker geweest, als we de importeur mogen geloven, maar dat typische Amerikaanse gegorgel kennen we wel, inclusief de bijbehorende kolk in de benzinetank, terwijl je een vijfcilinder nou niet elke dag onder handen en voeten hebt. De enorme auto vraagt nauwelijks gewenning. Als een echte terreinauto staat hij een beetje op ballonbandjes rond relatief kleine velgen – 16 of 17 inch schat ik met een timmermansoog, maar ik kan me vergissen, want alle afmetingen aan deze auto zetten je zintuigen op het verkeerde been. Dat deint en waggelt een beetje, maar niet overdreven. Het stuur is vet en stevig en zeker niet karakteristiek Amerikaans over-bekrachtigd. De positie achter het stuur is makkelijk in te stellen van bestelbushouding tot limousine-lig. Ik kies iets daartussen in, de king-of-the-road-zit.

Van de collega’s van Autoweek weet ik dat ze vraagtekens zetten bij de remcapaciteit van de auto. Dat is natuurlijk betrekkelijk; zo op het gevoel is de Hummer H3 goed te hanteren in het vrijdagmiddagverkeer op de A2 en ook op de provinciale weg. En als het tot een noodstop zou komen, zou je qua veiligheid moeten kunnen rekenen op de enorme massa van de auto en de hoge zit. Dat is in elk geval de indruk die de auto je wil geven. Voordat ik de afslag Vinkeveen neem, is hij van mij.

Terrein

En midden in de afslag Vinkeveen schiet me opeens de opmerking van de pr-man over de offroad kwaliteiten te binnen. Want tussen pakweg Breukelen en Abcoude is Rijkswaterstaat langs de A2 iets aan het doen wat nog het meest wegheeft van de aanleg van een fourwheeldrive-circuit. Ik woon daar in de buurt en kom er vaak langs en ik heb een hele tijd gedacht dat men misschien bezig was met de aanleg van een nieuw verkeersplein of een Camile Eurlings wegverbreding. Maar dan zou het inmiddels toch allang klaar hebben moeten zijn. En de laatste weken stond er opeens een trosje Jeeps boven op de hoogste berg. Reclamestuntje van de concurrent. Toen viel bij mij het kwartje: oefenterrein! Dagelijks keurig aangeharkt door Rijkswaterstaat. Hoeven we geen militaire heide meer op te zoeken of anderszins natuur te vernielen, maar krijgen we gewoon ons eigen speelweitje in een oksel van de A2. Lang hoef ik niet te zoeken naar een oprit, die ligt meteen voor in de bocht.

Heb als macrobiologisch achterwielaandrijving-rijder niet veel ervaring met terreinrijden, maar dat hindert niet. Waarschijnlijk vanwege de bouwvak en vakantieperiode is het niet erg druk op het terrein en dus kan ik naar hartelust oefenen. Mijn stelling: wat een Jeep kan, namelijk boven op die berg komen, moet deze Hummer toch ook kunnen. En dat kan ‘ie!

Midden op het dashboard zit een trosje knoppen die daar bij helpen. Standaard brandt de eerste knop van het rijtje, dus in dit terrein begin ik eens met de tweede. Dat gaat heel aardig vooruit totdat de helling te stijl wordt en het zand te rul. De tweede knop dan. Zonder mankeren bereik ik de Jeeps. Later lees ik in het instructieboekje dat ik respectievelijk de Four Wheel High Lock en de Four Wheel Low Lock gebruikt heb. Dacht ik al. Als ik na een interessante afdaling toch nog vast dreig te komen zitten in het rulle zand probeer ik knop drie, die met een symbooltje dat nog het meest lijkt op een kruisje door de achteras. Heel dramatisch. Het werkt, de Hummer trekt een paar kaarsrechte voren door het zand en brengt zichzelf weer het asfalt op. Als het mis was gegaan, lees ik achteraf, had ik het vierde knopje moeten indrukken, het N-knopje. Het schande-knopje voor Neutral als je uit de blubber getrokken moet worden aan een van de Centuriontankbestendige sleepogen.

Nog maar goed dat ik de gebruiksaanwijzing pas achteraf heb gelezen, want de schier eindeloze reeks waarschuwingen en aanbevelingen om vooral voorzichtig te zijn – typisch Amerikaanse ‘droog-uw-poedel-niet-in-de-magnetron’-teksten – had de pret wellicht van tevoren bedorven. Zo lees ik thuis dat terreinrijden weliswaar een wholesome en satisfying recreation kan zijn, maar tevens environmental concerns kan opleveren. Oprah-schijnheilig. En eigenlijk had ik nog een beschermingsbalk aan de achterkant er af moeten schroeven en de uitlaat een kwartslag moeten draaien. Ja, doei!

Met een zeer brede grijns rijd ik verder over de openbare weg naar huis. Ik negeer de misprijzende blikken van de medeweggebruikers, het is bekend dat dit soort auto’s deze reacties nou eenmaal oproept.

Als het waar is dat een auto de mannelijkheid kan verlengen, zoals de volkwijsheid wil, dan is deze Hummer een voortdurende staat van opwinding, als ik mij even zo eufemistisch mag uitdrukken. Deze auto is dikke pret.

Gezinsauto

Als ik bij ons de straat inrij en de auto door het poortje mijn erf op manoeuvreer – kan nét, 5 centimeter over aan elke kant – valt de buurvrouw bijkans van haar stokje terwijl de buurman in de slappe lach schiet. ‘Daar gáát de buurt’ hoor ik ze bijna denken, maar ‘waar is je eigen auto gebleven?’ vragen ze slechts. De katten schieten alle kanten uit en de kippen van de leg als ik mijn gezin naar buiten toeter om te komen kijken. Zoals gebruikelijk heeft mijn vrouw meteen haar mening klaar.

‘Ja, dit is hem wel.’

Pardon, hoor ik dat goed? Mijn echtgenote van de biologisch dynamische groenten en scharrelvlees en elke zondag een stukje fietsen met het hele gezin?

‘Ja sorry hoor, maar dit vind ík nou eens een leuke auto. Ik hoef toch niet steeds in wat jij voor me uitkiest?’

Mag de moderne man dan niets meer voor zichzelf houden? Ik moet beloven dat ik terug in Breukelen naar de prijs van dit tweedehandsje zal informeren. Nieuw heeft deze, met onder meer een prettige automaat en lederen meubilair, maar zonder bijvoorbeeld navigatie een slordige 75.000 Euro gekost! Mocht ik dat willen uitgeven dan zou ik waarschijnlijk die 3000 Euro extra voor een vol beladen V8 ook wel willen spenderen.

Maar de H3’s zijn alweer een tijdje op de markt en mij dunkt dat je vanaf zo’n 30.000 leuk tweedehands zou moeten kunnen shoppen. Veel kilometers hebben ze dan meestal niet op de teller en elke officieel geïmporteerde auto heeft 4 jaar fabrieksgarantie, dus daar pak je dan nog een jaartje of wat van mee.

De afschrijving, die de eerste jaren zo’n 60 Euro per dag (!) bedraagt, zwakt dan wat af naar overzichtelijker bedragen. Bij de huidige brandstofprijzen betaal je nog wel ruim 20 cent aan superbenzine per kilometer, een Eurootje of 3 aan belasting per dag en wat verzekeringskosten die variëren aan de hand van je no-claim en de allrisk-behoeften.

Het is duidelijk: Hummer-rijders kunnen waarschijnlijk heel goed rekenen, anders waren ze niet in de positie gekomen dat ze zo’n ding konden betalen en nu ze zo ver zijn hoeven ze niet meer te rekenen.

Mijn zoon en ik lopen er eens omheen en verbazen ons over de afmetingen. Hij lijkt enorm door de hoge ruiten, schuurdeur-achteruitrijspiegels, ballonbanden in enorme wielkasten en zo, maar hij is bijvoorbeeld een kofferbak korter dan mijn eigen auto. Wel minstens een halve meter breder en hoger. Maar we betwijfelen of een golftas in de breedte achterin kan. Als we dat uitproberen blijken zelfs vier golftassen te verdwalen in de achterbak. Deze auto zet je optisch voortdurend op het verkeerde been.

Wel handig dat in de nieuwe versie standaard een achteruitrij-camera wordt gemonteerd. Een Porsche bijvoorbeeld die zich achter de auto opstelt, is volkomen onzichtbaar. En we hebben dat niet kunnen of willen controleren, maar in de achteruit is het vanzelf Low Gear en duw je hem gewoon over zo´n gestroomlijnd obstakeltje heen.

Mijn vrouw roept of we een halfje bruin willen halen in de stad.

‘Mag ík voorin?’ roept mijn dochter vlug. Zij ook al.

Kaders

KOMT ALLEN! HUMMER FLASHMOB

Er is er weer een! De eerste AutoFlashmob van het nieuwe seizoen.

Zondag  om 11 uur op het parkeerterrein van Slot Zeist. Volg de borden. Komt allen. Wij zijn er ook.

Voor alle duidelijkheid:

Wat is een Autoflashmob?

Een Autoflashmob is een zinloze bijeenkomst van auto´s die elkaar anders bijna nooit tegenkomen. Er gebeurt eigenlijk helemaal niets tijdens zo´n bijeenkomst. De deelnemers parkeren hun auto´s naast elkaar, lopen er eens omheen, schudden elkaars hand, wisselen wat ervaringen uit, maken een foto en gaan vervolgens ieder hun eigen weg. Er worden ook opnamen gemaakt voor de Autoweek Website. Het evenement duurt hooguit een half uur, exclusief de files die veroorzaakt worden.

Voor de deelnemers zijn de Autoflashmobs onvergetelijke belevenissen. Vriendschappen worden gesmeed, lotsverbondenheid wordt intensief gevoeld.

DE VERKOPER

Jon Bruyn van Kroymans Breukelen loop als een tevreden mens door de watertandshowroom van Kroymans Breukelen, waar behalve Hummers ook Cadillacs en Corvettes aan de man of vrouw worden gebracht. De doelstellingen van dit jaar gaat hij halen, zoals het zich nu laat aanzien. Met de Hummer H3 V8 heeft hij nu bovendien een mooie troef in handen. Hij heeft zijn vaste klanten aangeschreven om hun belangstelling voor een proefritje te polsen en ze weten Breukelen te vinden. Natuurlijk hebben ze aan het begin van het jaar een dipje gehad na de belastingverhoging – het woord ‘slurptax’ krijgt Bruyn niet over zijn lippen – maar heel wat kopers waren die verhoging vóór geweest. En de benzine-prijzen? Ach, zijn klanten zijn onafhankelijke mensen in alle opzichten; die fronsen misschien wel een keer de wenkbrauwen aan de pomp, maar laten zich daardoor niet weerhouden. Als ze de auto privé hebben, hebben ze hem voor de fun en maken ze bovendien niet zoveel kilometers; dan mag het gewoon wat kosten. En zakelijk heeft de auto meestal een passende functie.

Over de plannen van GM met het merk Hummer – verkopen, productie staken – maakt hij zich niet al te druk. ‘Wij hebben veel vertrouwen in het merk. Vergeet ook niet dat wij vier jaar garantie bieden op een nieuwe auto. Ook niet onbelangrijk overigens in de concurrentie met grijs-import.’

DE KOPER

In huize Bettman te Gorinchem, woedt een beschaafde strijd wiens auto het nou eigenlijk is, de H2 V8 die voor de deur staat. ´Laten we het er op houden dat het bij ons gelijk verdeeld is,´ zegt Max Bettman. ´Ik rij doordeweeks van de baas in een Volvo S40, als eenpersoonsauto. Mijn vrouw rijdt daarom de Hummer dagelijks om met kinderen, schoonmoeder en honden op stap te gaan en, inderdaad, voor de boodschappen. In het weekend is het onze funauto. Nee, we rijden hem niet offroad. Dat vinden we zonden van het terrein en zonde van de auto. We hebben eerst eens een tweedehandsje gekocht om te kijken of het voor ons wat was en een jaartje later dus deze nieuwe. We hebben de auto gekocht op zijn uitstraling, wat ons betreft is het echt een magistrale auto om te zien en te rijden. Je zit er geweldig in, je ziet en overziet alles. En dan het geluid van die V8! We hebben ook auto´s als de Cayennne geprobeerd, maar daarvan was het geluid ons eigenlijk wat te beschaafd.´

En de brandstofkosten en het imago van de auto? ‘ Laat ik duidelijk zijn,’ zegt Bettman, ‘als ik dat heel erg zou vinden, had ik hem niet gekocht.’

Tags: , ,

Comments are closed.

 

juli 2008
M D W D V Z Z
« mei   okt »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031