ALLEMAAL FRIES

6 december 2009

11stedenkruisjeWie mij ‘live’ meemaakt, zal aan de hand van mijn bronsgroeneiken stemgeluid allicht geneigd zijn te denken dat ik oorspronkelijk geen Noorderling ben. Kan zijn, maar dat is toch al weer een hele tijd geleden. Er is veel gebeurd sinds ik een tweede klasse kaartje kocht voor de trein over de grote rivieren. Een van de dingen die mij is overkomen, is dat ik Fries ben geworden. Vanwege mijn verdiensten aan deze zijde van Nederland. Met paspoort en al. Weliswaar uitgereikt door mijn lunchcollega’s van de redactie, maar desalniettemin. ‘Er is geen koe zo zwart-wit, of er zit wel een vlekje aan,’ zeggen wij hier in Friesland en zo’n paspoort, door autochtone Friezen aangereikt, betekent toch wat. Ook wel in de zin van ‘waar je mee omgaat, word je door besmet.’ Men zal mij niet snel het Friese volkslied horen meebrullen aan het begin van een voetbalwedstrijd – in ben meestal toch supporter van de bezoekers – maar dat paspoort bewaar ik met trots. Samen met mijn Elfsteden stempelkaart en de plaquette van Mijn Tocht.

Want zijn wij sowieso niet allemaal Fries, om met John F. Kennedy te spreken, en dan vooral in deze tijd van het jaar als de vorst ook overdag in de lucht zit en als de schrale wind over het lage land en langs de lange vaarten de beroemde Friese woorden zucht. Als het kraakt en de Friezen overal ter wereld over de Tocht der tochten gaan praten. Waar het stil wordt aan de stamtafels als de mannen en vrouwen aan het woord zijn die hem zelf gereden hebben. Wij zijn de bijzonderen, Frieser dan ons is er niet.

Mijn vrouw heeft voor mijn verjaardag een foto uit mijn tocht laten uitvergroten en afdrukken op canvas. Hij staat al maanden op de piano in onze woonkamer. Hij zou eigenlijk een lijst moeten krijgen en dan ergens een ereplaatsje op een muur, maar hij heeft sindsdien nog niet uit mijn gezichtsveld mogen verdwijnen.

Ik zat in de vierentwintigste editie.

Het heeft trouwens nogal wat voeten in de aarde gehad om mijzelf op de startlijst te krijgen. Elke keer zijn er veel meer gegadigden dan startbewijzen en voor mij waren de reglementen eigenlijk helder en onverbiddelijk: uitgesloten van deelname. Vanwege te jong. Om aan de Elfsteden Oldtimer Rally mee te mogen doen, moet de auto tenminste 60 jaar oud zijn. En dan nog is het dringen aan de start. Mijn cabrio, de trots van mijn zondagen, is net 40! Toch lukt het me met wat soebatten, politieke touwtrekkerij – de CvK! – en met behulp van valse voorwendsels om dispensatie te krijgen. Een soort van dispensatie, en alleen omdat de organisatie, Het Bestuur, zich had voorgenomen om gewoon niet moeilijk te doen. Ik kreeg geen plek op de deelnemerslijst en geen nummer, want dus niet oldtimer genoeg, maar een speciaal rallyschild met de tekst ‘organisatie’. Ik zou een reportage maken voor Noorderland. Ik mocht wel de hele route binnen het schema rijden, en allerbelangrijkst: ik zou op elke controlepost een stempel krijgen op een officiële stempelkaart. Ook van de geheime controlepost – als ik die tenminste zou passeren – en ook de stempel van de finish.

Goed genoeg voor ons! In dezelfde categorie rijden nog een paar ‘jongere’ klassiekers – met de dispensatie van ‘founding fathers’ als ik het goed begrepen heb. De Elfsteden Oldtimer Rally rijdt pas 25 jaar, maar staat al in zijn eigen traditie. Startnummer 1 is voor Alo Kranenborg, de legendarische oud-voorzitter uit Drachten, nummer 2 is mevrouw Kranenborg. Ze rijden in Ford A Tudor.  De Voorzitter is in de zomer van 2008 overleden. Zoiets grijpt ons automobielliefhebbers bij de strot, kan ik u verzekeren.

Wij hebben een gedenkwaardige tocht gereden, mijn compaan Maarten Koch, de fotograaf,  en ik. We zijn er onderweg op aangesproken, natuurlijk, door de kenner langs de weg, dat we nog geen 60 waren en dat het blijkbaar nog lollig verdiende, die journalistiek. Maar het werd ons over het algemeen van harte gegund. De auto zoefde er ook prachtig bij, die dag, de kap omlaag, mooi klassiek. Geen pech gehad onderweg, alles heel gehouden, niet verdwaald omdat jongetjes bewegwijzerden, prettig gekletst onderweg met de Fries-aan-de-weg als we weer ergens in de smalle straten van een historische Stad in de file benzine met loodvervanger stonden te dampen en door de burgemeester van Ferwerderadiel persoonlijk naar de lekkerste gehaktballen van Blije doorverwezen.

Die reportage zit er wel in; misschien bij gelegenheid van de volgende rally, komend voorjaar. Dan dient er weer een goed ogend, uiterst deskundig en bovendien erg sympathiek bestuur vermurwd te worden, want dan rijden ze de vijfentwintigste, een jubileum. De cabrio is dan pas 41.

Tags: , , , , ,

Comments are closed.

 

december 2009
M D W D V Z Z
« okt   jan »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031