Bladformule: LIS en InSense

15 maart 2012

 

Omdat ik spiritueel en zenboeddhistisch gesproken nogal onontgonnen terrein ben, een man zeg maar, heb ik het helemaal verkeerd begrepen qua positionering van de nieuwe titels LIS en InSense. Beide voeren het begrip mindstyle op, LIS op de cover en InSense in een persbericht. En dan denk ik dus prompt aan Happinez; volgens mij heeft Inez van Oord het begrip zelfs geïntroduceerd.

Maar veel meer dan een poging om in de kiosk op dezelfde plank als Happinez te komen liggen is het bij nadere beschouwing in beide gevallen niet. Dat dan ter onderscheiding van de huis-tuin-en-keuken vrouwenbladen, de modebladen, het buitenlevengebeuren en de gossip-titels, om het universum van vrouwenmagazines maar even grofweg in te delen.

 

Titel: LIS / Uitgeverij: LIS Communicatie B.V / Hoofdredactie: Lisette Wevers / Vormgeving: Karen Terpstra /Verschijnt: 6 keer peer jaar/ Prijs: 4,95 euro / Omvang: 116 pagina’s / Oplage: niet bekend  / 1/1 full colour: niet bekend

 

Lisette, de bedenkster en hoofdredacteur van LIS, had het me per mail al proberen uit te leggen, toen ik haar blad nog niet gezien had, maar vanwege dat mindstyle gemakshalve vast op de Happinez-hoop gooide. Dat ze iets anders voor ogen had. In haar redactioneel probeert ze dat nog eens. De uitleg van de titel, die waarschijnlijk gewoon een vriendinnenafkorting van haar eigen naam is, is net zo krampachtig als het Engels eromheen. Life IS what you make it! Leven is wat je het maakt. Stom. Wie zegt eigenlijk dat je altijd precies moet kunnen uitleggen wat je hebt willen doen? Wat is er mis met vrouwelijke intuïtie?

Veel en veel beter doet ze het in de ruim 100 pagina’s die daarop volgen. Dan laat ze haar blaadje voor zichzelf spreken. LIS is gewoon een hartstikke leuk blad, vol mooie, sterke, stoere, kwetsbare, opgewekte en leuke vrouwen. En niet één man. Nadrukkelijk niet, zelfs. Afgezien van een enkele man-van en wat toevallige mannelijke passanten en obers op vakantie-fotografie. De enige man die de moeite waard is om over te schrijven in dit eerste nummer, Mark Mieras, die een boek schreef over de biologische verklaring van de liefde, wordt opvallend buiten beeld gehouden. Nou ben ik geen vrouw, helemaal niet zelfs, integendeel zou ik bijna zeggen, maar ik kan me voorstellen dat het zoiets is als in een hammam; je voelt je in LIS  op je gemak en onder elkaar. Daar knap je van op, van zo’n blaadje. Ik zou het een mindsetmagazine© genoemd hebben.

Makkelijk zal LIS het niet krijgen, commercieel gezien. Ik telde een advertentie of drie, zo te zien van met Lisette bevriende Amsterdamse firma’s en wat advertorial-achtig gerommel rond de achterpagina-adverteerder. Normaal gesproken houden nieuwe titels dan de schone schijn op en plaatsen ze bijvoorbeeld wat gratis Bose, maar daarvoor had Lisette teveel dierbare content. Zonde van de ruimte, hoor je haar denken.

Vandaar dat ik me geroepen voel op te roepen tot wat vrouwensolidariteit: massaal aanschaffen dat blaadje, dames, ook al moet je er erg goed naar zoeken.

 

Titel: InSense / Uitgeverij: UMM Media BV / Hoofdredactie: Vincent Zandkuijl / Vormgeving: Susanne Hendriksen /Verschijnt: 4 keer peer jaar/ Prijs: 5,25 euro / Omvang: 116 pagina’s / Oplage: 40.000  / 1/1 full colour: niet bekend

 

Je vindt het in LIS ook wel, dat rollenpatroon bevestigende gewauwel, zoals ‘Maartje die in haar eigen kracht moet gaan staan en daarvoor uit haar comfortzone moet komen’ en grammaticale uitglijders zoals een columniste die zich iets beseft, maar in InSense struikel je er voortdurend over. Mijn persoonlijke hoogtepunt beleefde ik aan de beschrijving van het nieuwe modeseizoen: ‘We gaan veel florale prints zien, want wie houdt er nu niet van bloemen.’ Ook heel leuk is de omschrijving van de Matthäus Passion, door Bach eigenlijk geschreven voor het gewone kerkvolk en later bijna per ongeluk grote kunst geworden. InSense heeft verschillende ondertitels, waaronder ‘om te beleven’, ‘een hommage aan de zintuigen’ en ‘zien|ruiken|proeven|voelen|horen&beleven’. En dan weet je dus nog niks, behalve dat dat allemaal nou net niet kan met een tijdschrift. Duidelijker wordt het wellicht met het motto van  Yvonne Eijkenduijn – nooit van gehoord, sorry hoor, maar blijkbaar een superblogster -  ‘Leef elke dag als versgeschoren benen onder schone lakens.’ Dan voel je je als man die zijn benen niet scheert meteen buitengesloten. De man die zijn benen wel scheert, zal waarschijnlijk alsnog afhaken bij Petra Hubbeling, ‘die afgelopen jaar veel in het nieuws was’. Welk nieuws? Zij volgt een zachte duw van een onzichtbare hand. Ze gaat ergens in een of ander klooster – sorry het hele verhaal niet kunnen uitlezen – maar komt daarnaast ook nog tot Boeddhisness.nl, ‘dat de vraag naar spiritualiteit in managen en ondernemen samenbrengt met de boeddhistische spiritualiteit’. Na deze 10 pagina’s lange reportage wordt in 400 woorden het zenboeddhisme verklaard, onmiddellijk gevolgd door een mooie advertentie voor de Mercedes B-klasse. Ik vermoed dat InSense een knappe parodie is. Je komt vandaag de dag in een lentenummer toch niet meer serieus weg met een spread lammetjes in de wei, een veldje tulpen, de halve tekst van ‘Tulpen uit Amsterdam’ en dat soort oer-clichés.

Vermeldenswaard is misschien nog dat de hoofdredacteur heel aardig kan fotograferen en dat er advertenties in het blad staan die je verder nauwelijks ziet. Triumph bijvoorbeeld, het rijpere dames ondergoed en Marlies Dekkers. Waar haalt-ie die?

Snel vergeten dit niemendalletje. Alleen onthouden dat je het volgende nummer, over drie maanden pas en dus het zomer-nummer, niet hoeft aan te schaffen.

 

Leave a Reply

 

maart 2012
M D W D V Z Z
« feb   mei »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031