HET LEGE NEST

20 september 2014

Alleen uit belangstelling...

Aan het eind van de vorige zomer, het begin van het nieuwe schooljaar, verliet onze jongste het ouderlijk huis om te gaan studeren in de grote stad. Met een mengeling van trots en weemoed en een enorme weekendtas schone was lieten we hem gaan en zwaaiden we hem uit. Toen hij de deur achter zich dichttrok, keken we elkaar toch een beetje beteuterd aan; een levensfase was voorbijgevlogen voordat we het goed en wel in de gaten hadden. We besloten met een vers kopje thee aan de keukentafel vooreerst maar eens het lege-nest-syndroom af te wachten.

Als je als liefhebbende ouder durft toe te geven dat het volle nest niet louter voordelen kent, zal je ook constateren dat het lege nest niet alleen kommer en kwel is. Het laatste biertje dat je gisteren voor morgen bewaarde, staat vandaag inderdaad nog in de koelkast. De dure aftershave hoeft niet meer verstopt. De badkamer is sowieso weer vrij toegankelijk. Nooit meer moeizame gesprekken met de conrector. Na een rondje golf kunnen we spontaan besluiten nog een drankje te nemen of zelfs te blijven eten in het clubhuis. In het weekend liggen we niet meer met één oor te luisteren naar het knisperen van het tuinpad of het dichtslaan van de voordeur; dat je weet dat ze weer veilig thuis zijn. Onze eigen fietsen staan weer gewoon vooraan in het fietsenschuurtje. Bovendien is het lege nest tijdens hun studententijd nog regelmatig pardoes gevuld; met enorme weekendtassen vuile was en geeuwhonger van buitenaardse proporties, vrienden en vriendinnen die je al eerder gezien schijnt te hebben, maar je niet kunt herinneren.
Hoe vaak we ook dachten dat we als ouders het wiel opnieuw moesten uitvinden, in feite bleef geen cliché ons bespaard. Dus dat lege-nest-syndroom, dat was een kwestie van tijd.
Maar het kwam niet.
Totdat we een paar weken geleden in een dierenwinkel waren. Mijn vrouw stond in de rij voor de kassa met iets voor de katten wat ik nadrukkelijk niet als mijn verantwoordelijkheid beschouw en ik hield me dus afzijdig in de hoek met levende have. Hangoorkonijnen, witte ratten, hamsters en allerlei vogeltjes. Parkieten, kanaries en zebravinken. Helemaal niet duur, zag ik op de prijskaartjes.
‘Kijk,’ zeg ik tegen mijn vrouw, toen ze me kwam ophalen, ‘leuk hè?’ Ze zeggen wel dat een man de vrouw trouwt die hem aan zijn moeder doet denken, maar terwijl ik mijn moeder jarenlang suf moest zeuren om iets anders levends in huis te mogen halen dan mijn zussen, wat uiteindelijk opleverde dat ik een bejaarde kanarie van een excentrieke oom mocht overnemen, heeft mijn vrouw een groot hart voor dieren.
‘Koop ze dan,’ zegt zij. ‘Dat wil je al zo lang.’ Natuurlijk komt het signaal dat ze met de tweede opmerking afgeeft, heel helder binnen. Meteen duidelijk wie voortaan de kooi verschoont en tevens een onderhandelings-openingetje gecreëerd naar een hartenwens van haar: een hondje. Wat u zegt: het lege-nest-syndroom komt in vele gedaanten.
Nu had in een gezin met een stel achterlijke katten en een tros kippen die ook niet allemaal even jofel zijn, heel wel een normaal stelletje zebravinken gepast, maar wij moet natuurlijk weer kiezen voor een koppeltje dat duidelijk hevig verliefd is op elkaar, maar dat al snel niet al te bijdehand blijkt. Zodra wij ze in hun fors bemeten en dure design-kooi geïnstalleerd hebben, ruim buiten bereik van de katten – hoewel één van hen dat tot de dag van vandaag nog niet heeft willen accepteren – beginnen ze aan een nestje met het hooi dat ik onder in de kooi gelegd heb zodat het schelpenzand op de bodem niet door de hele keuken vliegt. Als plekje kiezen ze het buitenboordbadje, gevuld met vers water, zodat ze natte buikjes krijgen als ze gaan proefzitten.
Inmiddels zijn we een paar weken verder. Het badje is drooggelegd en het nestje lijkt af. Het mannetje heeft inmiddels geleerd hoe hij de koffiemachine moet nadoen. Regelmatig klim ik op het keukentrapje om te kijken of er al een eitje in het nest ligt. ‘Én?,’ vraagt mijn vrouw dan. Een van de katten broedt ook nog steeds op snode plannen; we zien haar in een hoekje van de keuken kansberekeningen maken. Wat haar betreft zullen deze vogels bij de komende vogeltelling niet worden meegeteld.
De kinderen vatten het gelukkig niet persoonlijk op. Via de social media – de family chat op Whatsapp om precies te zijn – horen we van onze dochter dat ze pas gaan zitten broeden als er drie eitjes in het nest liggen. Onze zoon heeft opgezocht dat die lichtgroen zullen zijn van kleur.

Leave a Reply

 

september 2014
M D W D V Z Z
« sep   nov »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930