EEN LANGZAME ZOMER

28 juli 2015

Sinds jaar en dag vragen wij ons af waarom we eigenlijk zo nodig in de zomer op vakantie moeten. Een antwoord op die vraag zou kunnen zijn: vakantiespreiding. Je hebt krokus-, herfst- en wintervakantie en dus vanzelf ook zomervakantie. Maar zo breed laten we het al lang niet meer hangen. Niet in de laatste plaats omdat ik helemaal niet van wintervakantie houd, tenzij die naar zomerse oorden gaat, maar vooral toch ook omdat zelfs dit gezin van luxepaarden van de crisis heeft gehoord. Sinds de kinderen uit huis zijn en trouwens toch niet meer op de achterbank van onze nieuwe auto passen en bovendien avontuurlijk willen backpacken of met de meiden van de jaarclub op strandvakantie, kunnen we onze zonvakantie al helemaal uit de Nederlandse zomer weg-spreiden, omdat, zoals bekend, in vele buitenlanden de zomer eerder begint en langer doorloopt dan bij ons. Dit jaar waren we sowieso al in het voorjaar ruim door het budget heen omdat we naar Australië zijn gegaan. Daar heb ik u in eerdere edities al uitvoerig mee lastig gevallen.

Hoe dan ook en om al die redenen waren we deze zomer dus gewoon thuis. En dat was prima.

Na een midzomervakantie blijkt de tuin bijvoorbeeld nogal eens verwaarloosd, omdat wij onze huisoppassers allereerst selecteren op kattenliefde, vervolgens op kippenonderhoud en dan op het nippertje nog uitleggen hoe de grasmaaier werkt. Tref je bij thuiskomst een intens tevreden veestapel in een verwaarloosde jungle en lig je de rest van het seizoen tuintechnisch op achterstand. Dit jaar troffen we een echtpaar waarvan de vrouwelijke helft wat moeilijk ter been was maar een brede schoot had, waar onze katten schaamteloos misbruik van gemaakt zullen hebben, en de man naar eigen zeggen ‘niet stil kon zitten’ en dat dan ook niet deed in onze tuin. Tijdens het kennismakingsgesprek vertelden ze al dat ze regelmatig worden teruggevraagd als ze ergens op een huis hebben gepast. Wij begrijpen wel waarom. Omdat wij vlak voor de zonnewende terug kwamen – u weet: 21 juni – lag er eigenlijk nog maar één enorme klus op me te wachten: het snoeien van de metershoge hagen rond het huis. Voor de lezers die nu vragend een wenkbrauw optrekken – stadjers waarschijnlijk – leg ik dat even uit. Tuinmensen, ook die zonder spirituele neigingen, zoals ik, weten dat de natuur tijdens de zonnewende even de adem inhoudt om te bekomen van de groeispurt in het voorjaar en zich opmaakt voor de doorbloei in de zomer. Een laurushaag die op dat moment wordt gesnoeid, groeit mooi aan gedurende de rest van de zomer, zodat hij fris en groen de winterstop in kan.

Behalve die hagen dus, en vooruit: het onkruid tussen de kiezels op de oprit, was de tuin dus al in het begin van de zomer keurig in het gareel. En wat ik al jarenlang vermoedde, bleek ook waar: dan heb je er de rest van de zomer geen kind aan. Je trekt eens een grassprietje tussen de terrastegels vandaan, geeft de kippen een handje voer en kijkt hoe de appels langzaam groeien. De rozen worden op tijd gesnoeid, het gras gemaaid. Slordige maar prettige bijkomstigheid: het mos weelt tierig, want bij afwezigheid in het voorjaar niet geverticuteerd, dus één keer in de week maaien is voldoende. Mos is trouwens heerlijk zacht aan de blote voeten. Royaal de tijd voor andere aangename dingen. De buren gaan niet allemaal tegelijk op vakantie en worden dus om beurten op barbecue en borrel genood en andersom. We gaan eens een stukje varen met de een en dan met de ander. Met de juiste vrienden heb je geen eigen boot nodig. Bezoeken een bevriend echtpaar in hun vakantiehuis op een Waddeneiland. Kijken welke festivals we allemaal zouden hebben kunnen bezoeken. We volgen de Tour de France nauwgezet en zelfs de eerste vroege kwalificatiewedstrijden voor de Champions League. Mijn vrouw fiets eens een  criterium en ik sta langs de route.

Het is een heerlijke langzame zomer, waarin zelfs het weer af en toe meewerkt. En als het al eens plenst van de regen – het blijft Nederland natuurlijk – ga ik in de dakkapel op de slaapkamer staan, omdat ik denk dat een tentje op de camping ongeveer zo moet klinken, waar ik dan lekker niet in zit, want hoog en droog thuis. Waarmee ik de eigen charme van een klam tentje op de camping niet wil ontkennen, maar dan toch als je wat jonger bent en nog erger verliefd.

Natuurlijk komt dan het moment, rond de tijd dat de vuurkorf ook weer aan gaat, dat je wat uitgekeken raakt op het decor van strak geschoren laurushagen, ook al laat je daar de kippen een beetje decoratief voorbij scharrelen.

‘We moeten er weer eens uit,’ zeggen we tegen elkaar, maar dan komt het najaar met bijbehorende vakantie er ook al weer aan.

Comments are closed.

 

juli 2015
M D W D V Z Z
« jun   sep »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031