AANDACHT

Tijdens de Margriet Winterfair vroeg een lezeres het me op de man af: 'Krijgen die kinderen van jou niet te veel aandacht van je?' Ik was heel verbaasd om die vraag, want ik had eigenlijk nooit bedacht dat dat kon, te veel aandacht geven. Net als - denk ik - de meeste andere ouders ben ik eerder bang dat ze te weinig aandacht krijgen, ook al probeer ik de beschikbare aandacht zo eerlijk mogelijk over de kinderen, mijn echtgenote en mijzelf te verdelen. Ik weet ook wel dat moderne kinderen met drukke ouders het risico lopen te worden doodgeknuffeld als die ouders toevallig een vrije dag of vakantie hebben, maar mijn vrouw en ik hebben die van ons geleerd om zich daartegen te verdedigen:' Nu even niet pappa.'

Trouwens, ik zou het ook kunnen omdraaien, moderne kinderen hebben het vaak zo druk dat verwaarlozing van de ouders op de loer ligt.

Deze hele week heb ik ze alleen 's ochtends gezien bij het ontbijt, aankleden, tandenpoetsen en naar school brengen en 's avonds als ze al in bed lagen. 's Ochtends is bij ons weinig ruimte voor een goed gesprek. We verdringen elkaar in de badkamer, controleren of alle ritsen dicht zijn en haren gekamd. Nemen even de rust voor een volkoren boterham en een glas melk, vegen nog vlug een melksnor af en dan naar school. Tegenwoordig ben ik ze al een paar meter vóór het schoolplein kwijt, want anders lopen ze het risico dat ze me een kus moeten geven waar alle vriendjes bij zijn. Soms roep ik ze nog wel eens terug, om te plagen, maar meestal blijf ik dan nog even op een afstandje kijken of een praatje maken met een andere ouder die ook geen kus krijgt. 's Avonds was ik de hele week net op tijd voor de laatste nachtkus en een korte samenvatting van de hoogtepunten van de dag.

Maar ik wil ook wel weer eens doordeweeks 's avonds aan tafel mee-eten. Zorgen dat hun bord leeg is, nog even op de bank tv kijken en dan op de rand van het bed de schooldag doornemen. Dus vandaag ben ik eens op tijd. Verkeerde dag. Ze zijn vandaag overgebleven op school, daarna is mijn dochter naar balletles gegaan en bij een vriendin gaan spelen en mijn zoon had een verjaardagspartij. Als ik aankom, heeft mijn vrouw ze net opgehaald en hebben ze al gegeten.

Maar, wat een verrassing, pappa is thuis, dus toch nog even stoeien en geintje maken met de zoon. Maar dan is zijn zus meteen in tranen: 'Ik wil ook wel eens een geintje maken met pappa.' Dus even knuffelen en kletsen met haar, maar dan is hij weer treurig: 'Zij doet flauw, want ik was met jou aan het spelen.'

'We zijn allemaal heel erg moe en dus gaan we nú naar bed,' mamma moet weer de verstandigste zijn.

Een beetje ontredderd blijf ik beneden achter.