BIERTENDER

Dit jaar viel Sinterklaas op maandag maar het was natuurlijk onmogelijk om pakjesavond ook echt op de verjaardag van de Goedheiligman te vieren. Hoewel onze kinderen helaas al lang niet meer geloven, zou de spanning gedurende het weekend waarschijnlijk te hoog oplopen. We hebben wel kunnen voorkomen dat de cadeaus al op vrijdagavond werden uitgepakt.

Zaterdag overdag hebben we nog allemaal kunnen besteden aan het maken van surprises en klokslag zeven uur hadden we gegeten, opgeruimd en afgewassen en kon het feest dus beginnen. Het was een geweldige avond. Hele leuke surprises, geweldige gedichten en prachtige cadeaus. Iedereen heeft wel zo ongeveer gekregen wat hij of zij wilde hebben. Ik ook. En daar maak ik me wel een beetje zorgen over.

Ik weet natuurlijk allang dat Sinterklaas niet al die cadeaus zelf koopt, maar jaarlijks mijn vrouw op pad stuurt. Dat doet ze met liefde, want ze houdt van ons en van shoppen. En ze doet het goed, want niet iedereen krijgt zomaar wat hij hebben wil, voor zijn of haar eigen bestwil. Zo heb ik jarenlang tevergeefs keihard door de schoorsteen staan zingen voor een abonnement op betaaltelevisie. Er was al genoeg voetbal op televisie, vond ze en al dat tv-kijken ging ten koste van ons gezinsleven in het algemeen en ons huwelijk in het bijzonder. Als je er over nadenkt en de teleurstelling kunt wegslikken is het eigenlijk heel lief. Nog liever was het dat ik uiteindelijk toch mijn abonnement kreeg. Omdat zij en Sint het me toch gunden, om van het gezeur en het gezang af te zijn of misschien wel omdat ze zo lekker wegsukkelt op de bank onder het voetballen.

Toen ik eenmaal betaaltelevisie had, wilde ik een Beertender, zo’n apparaat waarmee je zelf thuis een biertje kunt tappen. Ideale mannen-combinatie toch, voetbal en bier. Geen sprake van! Van bier word je dik en ze zag me wekelijks in omvang groeien. En hadden we elkaar aan het begin van ons huwelijk niet beloofd om kritisch ten opzichte van elkaar te blijven? Nou, die bolle buik over mijn broekriem was wat haar betreft echt geen gezicht. Een nieuwe strakgesneden outfit voor de sportclub kon ik krijgen.

Opnieuw goedbeschouwd echte liefde, ook al valt het voor een echte vent niet mee om dat toe te geven. Bovendien valt Sinterklaas in het begin van december en dat is dus gewoon nog wat vroeg voor goede voornemens. En die buik komt natuurlijk niet alleen van het bier, op mijn leeftijd verandert je stofwisseling ook. Ik kan het niet helpen dat ik een zittend beroep heb en als ze mijn spijkerbroek zo heet wast, gaat hij vanzelf strak zitten.

Maar wat krijg ik op pakjesavond? Inderdaad, een Beertender. Zorgelijk. Maakt het haar niet meer uit hoe ik er uit zie? Bekommert ze zich niet meer om mijn gezondheid? Zou ze zo’n ordinaire spierbundel getroffen hebben op de sportclub?

Toen we de kinderen eindelijk naar bed hadden en de ergste rommel van verpakking en surprises hadden opgeruimd, zijn we nog even gezellig met z’n tweeën op de bank gaan zitten. Er was een hele leuke film op betaaltelevisie, maar we hebben een cd-tje opgezet. Heel romantisch. Zij een glaasje wijn en ik een vers, perfect gekoeld, zelfgetapt overheerlijk glaasje bier.