CADEAUTJES

We hebben duidelijk afgesproken dat de slingers tenminste drie dagen blijven hangen. En ook dat hij zijn cadeautjes van ons al krijgt als de eerste visite komt, dat is dus drie dagen vóór zijn echte verjaardag. Op de dag zelve is dan het kinderpartijtje, waarop zijn beste vrienden komen én zijn nieuwe vriendinnetje die het helemaal niet erg vindt dat er verder alleen maar jongens zijn. En drie dagen daarna gaan we op visite bij oma, die dan jarig is, maar héél misschien ook wel er aan heeft gedacht om een cadeau voor hem te kopen. Dus weer een hele week verjaardag. Wij hebben gehoord dat er ouders zijn die dit allemaal in één dag kunnen proppen. Zulke ouders moeten dan wel kinderen hebben die toevallig in het weekend jarig zijn, want anders lukt dat dus nooit.

Geheel volgens onze familietraditie staan zijn zus en ik op deze heel vroege zondagmorgen dus slingers op te hangen. Dat is normaal helemaal geen probleem, maar blijkbaar zijn deze slingers na haar verjaardag vlug-vlug door mamma opgeruimd en dus zitten ze helemaal in de knoop. Dit kan even gaan duren, maar dat geeft niet want het feestvarken zelf ligt nog prinsheerlijk met z'n moeder in bed, fotoalbums vanaf zijn geboorte te bekijken. Dat is de andere helft van onze familietraditie. Mijn dochter kan geweldig helpen, met haar fijne vingertjes pielt ze de strakste knopen uit elkaar. Terwijl ik een slinger hoog ophang, bekleedt zij met verve de trapleuning. Ze knipt uit een rol toiletpapier een originele slinger om zijn stoel te versieren. Als je samen aan het klussen bent leer je elkaar heel anders kennen dan in de praatjes aan tafel of op de rand van het bed. Je komt tot andere gesprekken en ziet andere dingen. Zo handig als ze is, zo verstandig als ze praat. Als ik even niet oplet staat ze plotseling boven op de huishoudladder om een ballon boven op de kast te leggen. Dat mag helemaal niet, veel te gevaarlijk. Maar voorzichtig, veilig en zelfverzekerd klimt ze naar boven en weer terug. Het is echt alweer een paar jaar geleden dat ze van de trap afkukelde en een armpje brak. Ze is nu acht, pappa moet wel meegroeien!

Terwijl ik, een beetje weemoedig aan een volgende knoop in een slinger zit te pielen, krijg ik onverwacht een dikke kus op mijn wang. Achteloos, zomaar in het voorbijgaan, want voordat ik haar eens stevig heb kunnen terugpakken is ze alweer weggefladderd. Boven zijn alle albums twee keer doorgenomen en er wordt gevraagd of het nog lang gaat duren. Mamma kan heel smakelijk vertellen bij de foto's van zijn geboorte en zijn eerste schelmenstreken, maar ze strijdt een ongelijke strijd tegen het vooruitzicht van cadeautjes.

'Weet je pappa,' zegt mijn dochter, 'ik ben eigenlijk heel blij dat ik bij jullie geboren ben.'

Bij ons hoef je helemaal niet jarig te zijn om cadeautjes te krijgen.