DISCRIMINATIE

We hebben er drie nieuwe zorgen bij. Ik heb ze zelf in de buurt van Ommen opgehaald. Als u daar niet in de buurt woont en uw Aardrijkskundige kennis is ook niet meer wat het ooit geweest is, dan kan ik u verzekeren dat het ver weg is. Tenminste bij ons vandaan. Het is er wel prachtig mooi en rustig, voor zover ik dat kan beoordelen want het was erg lelijk weer, dus ik ben niet echt een stukje gaan wandelen. In elk geval was het een prima omgeving voor onze zorgen om op te groeien. Achteraf heb ik begrepen dat ik nog van geluk mag spreken dat ik mijn expeditie heb overleefd. Dat had mijn tipgever er niet bij verteld. Het had mij ook niet tegengehouden als ik het van tevoren had geweten, want het is nu eenmaal een voldongen feit dat de aanschaf en het houden van kippen bepaald niet zonder gevaar en avontuur is.

U herinnert zich vast nog wel dat we onze eerste vijf kippen uit het safaripark Beekse Bergen hebben. En ik hoef waarschijnlijk niet uit te leggen wat cheeta’s ervan vinden als je hun zondagse borrelhapje komt weghalen, zeker als hen niets gevraagd wordt. Van die vijf zijn er nog maar drie over, omdat er een is gekeeld door de tekkel van de buren - die het overigens zelf ook niet heeft overleefd, maar dat is een geheel ander verhaal – en de ander een hartverzakking heeft gekregen van een vos. En omdat wij het zo langzamerhand een beetje leeg vonden in ons kippenhok en ook omdat wij bijna weer op vakantie gaan en dat bij uitstek de periode is dat de vossen bij ons rondtrekken, heb ik dus mijn leven gewaagd om drie nieuwe kippen aan te schaffen.

In Ommen hebben ze dan wel geen jachtluipaarden, ik heb er in elk geval geen gezien, maar wel gevaarlijke bloedhonden. U hoort het: allemaal spanning en sensatie. Gelukkig voor mij en mijn nageslacht en dierbare echtgenote, maar jammer voor het verhaal, was de levensgevaarlijke bloeddorstige kippenbeschermer gewoon opgesloten omdat ik van tevoren had gebeld. Onze drie nieuwe kippen, tien weken oud, maar de precieze verjaardag kon de fokker zich helaas niet herinneren, zaten al een beetje bibberig op me te wachten. Het is als kip natuurlijk ook maar afwachten waar je terecht komt, wordt het barbecue of liefdevol pleeggezin, dat zie je niet in één oogopslag.

In ons geval werd het geen van beiden. Ons gezin is weliswaar buitengewoon liefdevol en van de kat Blanco heeft ook niemand wat te vrezen – helaas – maar de drie oorspronkelijke bewoners van onze kippenren pikten het niet. Of eigenlijk pikten ze juist wel, terwijl wij er naïeverwijze van waren uitgegaan dat ze de nieuwe kostgangers hartelijk zouden ontvangen.

En nu? Van de nood een deugd maken en onze kinderen aanschouwelijk maken hoe erg het is als je gediscrimineerd wordt omdat je toevallig een andere kleur hebt? Onze nieuwe kuikens zijn namelijk zwart. Welnee, zo makkelijk maken we ons niet af van dit soort belangrijke levenskwesties. We sluiten de oude dames gewoon buiten als we de jonkies voeren, zodat ze een lange neus kunnen maken en dik en sterk worden en straks terug kunnen pikken.