Een uitgave van mats bv ©
GALA
Jaargang XII, 44
Nu is er weer een galafeest op het gymnasium.
Het is dat we af en toe een gecorrigeerd proefwerk zien, dat we soms huiswerk moeten overhoren en dat we al een zeer geruststellend rapport onder ogen hebben gehad, maar anders zouden wij toch bijna onze twijfels krijgen over dit gymnasium. Wij hadden vroeger geen gala’s, wij hadden gewoon les. Eh.., meen ik me te herinneren.
Weken en weken van voorbereiding gaan aan zo’n gala vooraf, laat dat gerust aan mijn vrouw over. Stad en land worden afgesjouwd voor de jurk. Voor zover dat al begint te dagen, heeft mijn prachtige dochter het wereldfiguur van mijn vrouw en als ze de nieuwe jurk met glinsterschoenen komt showen, houdt deze sentimentele oude vader het nauwelijks droog. Wat is ze mooi! Dat herinnert me er meteen aan dat ik het knulletje dat haar heeft uitgenodigd, nog even geducht moet toespreken, voor het geval hij iets in zijn puberale gymnasiastenhersentjes zou halen. Even binnenhalen als hij haar komt ophalen en liefst ook de vader binnen vragen voor een praatje. En heus niet alleen vanwege de rollenpatroonbevestiging, gewoon even kijken wat voor vlees we in de kuip hebben. Het betreffende jongetje komt regelmatig ter sprake. Je kunt er zóóó verschrikkelijk mee lachen. Al op de klassenfoto die op de allereerste dag werd gemaakt, staat hij heel bijdehand naast mijn dochter en zodra er sprake was van dit gala was hij er als de kippen bij om haar uit te nodigen. Wat zijn vader doet weet ze niet. En ze is heus niet verliefd op hem. Wat omgekeerd van hem niet gezegd schijnt te kunnen worden.
We mogen aannemen dat zijn vader hen brengt en ophaalt. Ik ben daar geenszins te beroerd voor, maar als we zo nodig gala moeten doen, dan doen we ook zoals het hoort. Het mannetje zorgt voor het vervoer. Het schijnt dat zijn vader Mercedes rijdt, maar daar wil ik in dit stadium nog niet moeilijk over doen.
Als een jong veulen staat ze ruimschoots op tijd te trappelen voor het raam. Waar blijft hij nou? Naast haar haar moeder, waarschijnlijk nog opgewondener. Nou moet hij toch echt opschieten, want voor de brugklassers is het feest al om 11 uur afgelopen en straks loont het al bijna niet meer de moeite van de jurk.
Dan glijdt een witte stretched limousine onze straat binnen. Een aantal jongetjes hebben blijkbaar samen gelapt – of hun ouders laten lappen – en komen op deze manier hun dates in stijl afhalen. Ik ben misschien nog wel meer geïmponeerd dan mijn dochter. Mijn vriendinnetjes konden vroeger achter op de brommer stappen.
‘Dat heb je leuk voor elkaar, jongetje,’ voeg ik hem hartelijk toe, terwijl ik een heel andere toespraak had voorbereid.
Heel even zie ik zijn handje naar haar rug gaan als hij begeleidt naar de auto.
‘Handjes thuis, jongeman,’ wil ik nog roepen, maar ik beheers me op het nippertje. In plaats daarvan knijp ik mijn vrouw eens flink in haar hand. Het eerste bal van onze dochter! We hopen dat ze een geweldige avond heeft.
