Een uitgave van mats bv ©
HAAR
Jaargang XII, 39
‘Mijn haar zit eigenlijk best goed zo, hè papa?’
We leggen de laatste tijd weer wat meer de nadruk op persoonlijke verzorging, hygiëne en uiterlijk. Al enige tijd geleden hebben we de deodorant ontdekt en die proberen we ook een soort van consequent toe te passen. We douchen met enige regelmaat en trekken kleren aan die uit de kast komen en niet wat we onder het bed vinden. En we gaan niet alleen schoon en fris naar buiten, maar proberen het ook allemaal een beetje te fatsoeneren en in model te brengen. Haren kammen, bijvoorbeeld. Omdat mijn zoon en ik van nature haar hebben dat onbewerkt als een badmuts op ons hoofd zit, gebruiken we daarbij gel of stylingmousse. Geen halve spuitbus, maar een beetje op je hand en dat met je vingers gelijkmatig over je kapsel verdelen. Dat laatste is bij hem vaak een probleem omdat hij op zijn voorhoofd begint en daar meestal al alle mousse kwijt is, voordat hij op zijn achterhoofd aankomt. Gevolg: een originele spuuglok. Voor de sjans bij de meiden maakt dat niet uit. Daarover heeft mijn zoon, net als zijn vader vroeger, niet te klagen. Hij is er niet erg mee bezig, maar ontkomt er niet aan af en toe een verkering te moeten uitmaken. Juist die coole houding is over het algemeen een garantie voor succes bij de vrouwen, maar dat kun je als vader je zoon eigenlijk niet aanleren, dat heb je of dat heb je niet.
Wij hebben dat.
Niettemin kan het geen kwaad om je presentatie op orde te hebben. In de tijd dat ik zijn moeder leerde kennen, gebruikte ik ook meer mousse dan gebruikelijk, om over aftershave nog maar te zwijgen.
Vandaar dat we de haarklus ’s ochtends even samen aanpakken.
Zijn haar zit inderdaad goed, alleen is het misschien wat lang. En zijn moeder heeft al ongeveer een week geleden aangekondigd dat we wat haar betreft dringend weer naar de kapper, Jack de Knipper, moeten. De ervaring leert ons dat we het dan nog een week kunnen redden voordat ze zelf met Jack gaat bellen. Het is altijd gezellig bij Jack en hij is voor ons zeker modieus genoeg, maar de jongen gaat desondanks niet graag omdat hij op zijn hoofd gevoeliger is dan Samsom. Vandaar dat hij het haar-punt op deze manier subtiel aan de orde wil brengen.
Hoe anders was dat vroeger bij ons thuis, toen de lengte van mijn haar nog symbool stond voor de generatiekloof. Bij ons thuis geen gel, mousse of discussie, ik werd gestuurd. En ik maakte dan navenant stampei. Ik herinner me dat ik de halve bruiloft van mijn zus heb lopen mokken omdat ik in de ochtend nog naar de kapper werd gestuurd, terwijl mijn haar naar mijn idee juist op acceptabele lengte was.
Er wordt bij ons thuis nog volop gemokt, maar niet over zoiets onbeduidends als haar. Van generatiekloof naar overlegmodel in één generatie. We stellen Jack gewoon nog een weekje uit.
