JONG EN OUD

Momenteel lig ik goed bij de vrienden van mijn zoon. We hebben net wild en gevaarlijk zijn verjaardagspartij gevierd, ik ben mee geweest op schoolreis en ik heb een andere vader geassisteerd bij de party van zijn zoon. Ze hebben me de laatste tijd dus nogal vaak meegemaakt en dat schept een band. Het is ‘s morgens en 's middags op het schoolplein blijkbaar cool om mij gedag te zeggen.

'Hoi Mat.'

'Hoi jongetje.'

Ik realiseer me heel goed dat dit een glibberig pad is. Niets zo erg voor een opgroeiende zoon als een vader die krampachtig jolig blijft doen tegen zijn vrienden. Het kan zo'n jongen tot diep in de puberteit traumatiseren. Het is voor ons allebei, voor ons hele gezin eigenlijk, te hopen dat ik op tijd in de gaten zal hebben dat de puberteit is aangebroken en dat ik me naar mijn leeftijd moet gaan gedragen. Zal wel niet, want ik ga ook nog steeds naar school in mijn leren jack, tegen het uitdrukkelijke advies van mijn vrouw en haar vriendinnen.

IJdelheid is een vijand voor de man, maar het is niet alleen ijdelheid. Jonge kinderen houden je jong, alleen al fysiek. Wij breken nog steeds elke zondag de ouderlijke slaapkamer af, stoeien noemen we dat. Momenteel zitten we zelfs in een periode dat ik ze om beurten naar boven naar bed draag, al dan niet ondersteboven. Op kermissen en in pretparken ga ik met mijn kinderen in attracties waar ik op mijn leeftijd eigenlijk helemaal niet meer in hoef te durven. Maar ik koester dat, het is snel genoeg voorbij.

Mijn vrouw en ik zijn wat later aan kinderen begonnen; weliswaar eerste leg, maar wat late roeping, we konden elkaar gewoon niet zo gauw vinden. En we zien het dus aan vrienden van onze leeftijd die wat oudere kinderen hebben. Die zien er soms net zo goed uit als wij, maar waarschuwen ons dat de lol er vaak vanaf gaat als de puberteit eenmaal aanbreekt, ondanks alle liefde. Ik zit er dan ook niet op te wachten, moet ik zeggen, maar ik hou mezelf niet voor de gek, ik zie de voortekenen. Dit weekend is mijn zoon op alweer een verjaardagsfeestje aangetroffen met een vriendin verwikkeld in een goed gesprek over de puberteit. Weliswaar naar aanleiding van oudere broers en zussen, maar toch. Zoon en dochter willen al een tijdje niet meer samen in bad en dat heeft waarschijnlijk niets met ruimtegebrek te maken. We nemen steeds verder van het schoolhek alvast afscheid.

En sinds vanavond douchen we niet meer samen.

Je kunt als vader dan zo jong zijn als je je voelt, je kinderen worden ondertussen gewoon ouder.