LUXE KAT

De kat leeft nog. Begrijp mij wel, dat is maar goed ook, want vrouw en kinderen zijn gek op hem en zelfs ik heb iets als een vriendschappelijke verstandhouding met het beest opgebouwd. Maar veel van zijn voorgangers hebben uiteindelijk de weg die achter ons huis loopt, niet overleefd. Blanco houdt het tot nu toe vol. Hij blijft uit liefde en trouw bij het huis, denkt mijn vrouw. Hij blijft in de buurt omdat hier op regelmatige basis maaltijden worden geserveerd, weet ik. De kat hoeft geen stap te verzetten om te overleven en dat doet hij dan ook niet. Hij ligt steeds. Op mijn vrouw en kinderen en, als die niet thuis zijn, ergens anders. Natuurlijk niet op mij, zo ver zijn we nog lang niet. Als wij niet thuis zijn, kan hij terecht in het fietsenschuurtje voor als het regent, in de bijkeuken waar zijn bakje met vers water en harde brokjes staan, en in de keuken op de verwarming als het koud is. Qua eten alleen het allerbeste, als we de televisiereclame mogen geloven. We weten allemaal eigenlijk wel dat het allerbeste voor deze jagers natuurlijk de vrije natuur is, waar ze hun eigen kostje bij elkaar scharrelen, maar ik ken vandaag de dag niet veel katten meer die dat nog kunnen. Onze Blanco kan het in elk geval niet.

Toch vind ik het dan grappig en aandoenlijk om te horen wat zo'n moderne kat als Blanco probeert terug te doen voor al die luxe die we hem bieden. Met wat er nog over is van zijn instincten.

Ik heb het zelf niet gezien, maar ik heb het van twee uiterst betrouwbare ooggetuigen die er zelf bij waren en die mij een nauwkeurig verslag doen bij het slapengaan. De kat schijnt het huis verdedigd te hebben. Omdat hij zo verwend wordt, stelt hij zich natuurlijk veel te slap op en heeft hij in zijn eigen tuin niets meer in te brengen. Daar scharrelt dan ook van alles rond. Maar de dikke rooie ex-kater van de baas van mijn vrouw, die ook bij ons in de buurt woont, die door het kattenluikje een kijkje binnen wou komen nemen, ging daarmee toch echt een stapje te ver. Met veel geschreeuw en geblaas heeft Blanco hem toen de stuipen op het lijf proberen te jagen. En hetzelfde bij keukenraam en eetkamer.

'Maar eigenlijk heb ik hem gewoon weggejaagd hoor pappa,' vertrouwt mijn dochter me toe.

'Pappa kom eens naar mijn kamer, dat is helemaal niet waar wat zij zegt, ík heb hem weggejaagd.'

Dit was zo'n spannend verhaal dat we gevochten hebben wie het mocht vertellen en nu heb ik dus daarover de poppen aan het dansen.

'En nu gaan we slapen. Prima verhaal, goed verteld. Welterusten.'

Op de trap kom ik de kat tegen die naar boven sluipt om bij een van de kinderen te gaan slapen. Hij ziet aan mijn ogen dat hij weer de schuld krijgt.