MOEDERDAG

Zaterdagochtend is mijn vrouw het huis uit om te trainen voor de marathon van New York, maar om te beginnen de Marikenloop in Nijmegen en de Dam-tot-dam-loop van Zaandam naar Amsterdam. Kunnen wij met z’n drieën even overleg hebben over de dag van morgen, moederdag.

Veel speelruimte hebben we niet, want zoals gebruikelijk heeft de gezinsregisseur de grote lijnen voor de feestdag alreeds uitgezet.

‘Ik hoef geen cadeautjes, want ik heb alles wat mijn hartje begeert.’ Dat is zeker waar, maar iedereen met een moeder en een vrouw weet dat zulke opmerkingen met een korreltje zout genomen dienen te worden.

‘Wat ik wel leuk zou vinden..’ Kijk, daar komt het al. ‘…is dat ik de hele dag niets hoef te doen. Dat jullie ook voor het eten zorgen.’

Daar draaien we in principe onze hand niet voor om. Zelfs niet als we een paar dagen later geconfronteerd worden met een ingewikkeld recept van Victoriabaars gewikkeld in rauwe Parmaham op een bedje van citroentagliatelli met kreeftensaus. Betekent gewoon dat we wat eerder moeten beginnen met koken om voor het voetballen gegeten te hebben. Ja, ja, de competitie stopt zelfs niet voor moederdag, hoewel ook voetballers moeders hebben.

De boodschappen voor dat recept heeft ze vast maar zelf gedaan. Niet uit gebrek aan vertrouwen, maar lief bedoeld.

Het overleg van vandaag gaat dus over het eerdergenoemde korreltje zout.

‘Mama wil geen cadeautjes,’ open ik de discussie.

‘Ja maar dat meent ze niet,’ denkt de zoon, die natuurlijk ook al elf moederdagen heeft meegemaakt.

‘We kunnen toch een kleinigheidje doen?’ meent zijn zus. ‘Iets voor in bad of zo.’

Iets voor in bad is altijd goed, hoewel we nog wel even vooruit kunnen met ietsen voor in bad.

‘Of een boek,’ peinst hij weer. Een boek is net als iets voor in bad, daar heb je nooit genoeg van.

Daar zijn we dan nog redelijk snel uit. Hoewel mijn dierbare echtgenote mijn dierbare echtgenote is, en dus niet mijn moeder, heb ik ook, zoals altijd, mijn bijdrage aan de feestvreugde. Ik zal voor dag en dauw croissantjes uit blik bakken, verse sinaasappels persen en een kakelvers eitje van onze eigen kippen zacht koken. ’s Middags voor de lunch luxebroodjes afbakken en me ’s avonds dus vastbijten in dat manonvriendelijke recept met Victoriabaars.

Natuurlijk daarnaast nog de traditionals, een vette bos bloemen een leuk flesje champagne.

Extra is dit jaar dat de kinderen en ik samen een appeltaart zullen bakken, zodat het huis ook naar moederdag ruikt.

We hebben een prima moederdag met z’n allen. Mama is dik tevreden en aangenaam verrast door de cadeautjes die toch echt niet hadden gehoeven. De appeltaart smaakt prima en het gesteggel over hoeveel slagroom we daarop mogen, hoort er ook helemaal bij. Ze wenst geen gebruik te maken van het alternatieve keuzemenu: patat met biefstuk.

Tegen de tijd dat de Victoriabaars geserveerd kan worden, zijn de eerste wedstrijden al gespeeld.