Een uitgave van mats bv ©

MOESTUIN

Jaargang VII, 31

De schijn is tegen me, ik sta in mijn verre omgeving nu eenmaal niet bekend als een groot kattenliefhebber, maar ik heb deze Assepoes toch warempel alle kansen gegeven. Even dreigde ik zelfs een zwak voor haar te krijgen, ongetwijfeld vanwege haar tranentrekkende lelijkheid. Lang heb ik gedacht dat neef Jerry, de kat die het huis en de verre omgeving van mijn zus ontsiert, de lelijkste kat was die ik kende, maar die trofee hebben wij nu in de wacht gesleept. En denk niet dat ik overdrijf, want deze kat kan spiegels laten barsten.

'Uw man overdrijft,' zegt de veearts tegen mijn vrouw als die haar brengt voor een spuit, 'het dier is kerngezond en deze soort wordt vaak op boerderijen gehouden om muizen te vangen.'

Het is dus nog een soort ook, erger nog: 'U moet haar een beetje in de gaten houden, want na hooguit een half jaar kan ze zwanger raken.' Een soort dat zich ongebreideld voortplant ook nog, hoewel ik me gewoon niet voor kan stellen dat er in onze keurige buurt één kater te vinden zou zijn, die gecharmeerd zou kunnen zijn van dit beeldvervuilertje.

'Vind je haar echt zo lelijk pappa?' vraagt mijn zoon.

'Jongen toch, als ik even naar haar gekeken heb, moet ik mijn ogen wassen aan een mooi schilderij, zo lelijk. Maar je hebt de dokter gehoord, ze vangt muizen en dus mag ze blijven want het ritselt flink bij ons boven de plafonds en onder de vloeren.'

'Vind jij muisjes niet lief dan pappa,' vraagt mijn dochter, die immers natuur-ranger is van het Wereld Natuur Fonds en dus respect eist voor alles wat leeft en poept.

'Net zo lief als poesjes, schat. Maar ja, alleen de sterksten en de slimsten overleven, dat is de natuur. En in dit geval denk ik dat de muizen nog wel een kans maken, maar dat terzijde.'

Maar goed, je neemt zo'n kat op in je huis, stelt haar voor aan de kippen, die van de slappe lach spontaan van de leg schieten, maakt een duidelijke afspraak over die muizen en toont je zelfs bereid voorlopig nog even bij te voeren. En dan moet je ook niet zeuren als het beest het hele huis als haar kattenbak beschouwt, waar elke andere kat ter wereld zindelijk is. Ik denk dat de muizen die lucht ook ruiken en het kan geen kwaad ze vast de stuipen op het lijf te jagen. En niet piepen als je een haal over je wang krijgt omdat je haar toch weer aan een pootje optilt. Het scheelde niet veel, of ik begon het voor de kat op te nemen.

Totdat ik een moestuin aanlegde voor mijn vrouw. Moestuin is misschien een groot woord, maar er paste in elk geval een tomatenplant, een komkommerplant, een paprika, een meloen, een bonenstaak en een beetje tuinkers in. Eigenlijk meer een groot formaat kattenbak dus.

En dat is precies wat de kat ervan vond.