OPGERUIMD

Ze zijn met z'n drieën naar Cadzand. Een nachtje logeren bij een vriendin van school die daar een vakantiehuis heeft. Als het me gevraagd was, was ik meegegaan. Maar háár man was er niet en dat was reden genoeg om mij ook niet uit te nodigen. Kunnen ze eens leuk meiden onder elkaar bijkletsen over het schooltje waar ze allebei in het bestuur zitten. De wederzijdse kinderen waaien ondertussen even lekker uit op het strand. En ik vermaak me toch wel, zo'n dagje in m'n eentje?

Nou ken ik Cadzand nog van vroeger, toen we er op de bromfiets gingen kamperen in de zomervakantie, achter de meiden aan. Dus ik had nog wel wat voor mijn gezin kunnen betekenen in de bewegwijzering of anders in de gezelligheid. Maar als men dat niet nodig vindt, ook goed, even goede vrienden. En ook wel eens lekker natuurlijk een dag en nacht alleen. Opgeruimd staat netjes!

Er gaat een wereld aan mogelijkheden voor me open. Ik zou weer eens kunnen gaan stappen met de maten, het is tenslotte kermis in de stad. Probleem is natuurlijk wel dat de echtgenotes en kinderen van die maten niet naar Cadzand zijn. En trouwens, hoe doe je dat ook alweer, stappen met de maten. Natuurlijk zijn er altijd klussen in en om het huis en als ik goed kijk, ligt er nog wel ergens werk op me te wachten.

Ze vertrekken voor dag en dauw. Dat is het favoriete tijdstip van mijn vrouw. Ik zwaai ze uitvoerig uit, vecht tegen de aandrang om meteen weer naar bed te gaan en pak de krant uit de brievenbus. Voordat ik ga zitten en niet meer opsta, maar even het huis aan kant. Stofzuigen en zo. Dat staat niet op mijn boodschappenlijstje, maar iets in mij zegt dat ze de chaos, die ze hebben achtergelaten bij het inpakken van een koffertje-voor-één-dag, niet willen terugzien bij behouden thuiskomst. En dan is het alweer bijna lunchtijd. De beste lunches zijn met een verse ochtendkrant, een potje thee en een boterham in het vuistje in een vriendelijk zonnetje in de schommelstoel op het terras.

We bellen een paar keer om te zeggen dat we niet de hele tijd gaan bellen en dat we morgen nog één keer bellen om af te spreken wanneer we elkaar weer zien. We zijn nu eenmaal geen ervaren apart-van-elkaar-gangers. Als iemand me zou vragen wat ik de rest van de middag heb gedaan, zou ik het antwoord schuldig blijven, maar ik was wel druk. En de avond glijdt ook voorbij als ik eenmaal iets voor mezelf bij elkaar gekokkereld heb. Lekker zappen zonder 'wat gaan we nu kijken, schat?'.

Alleen slapen is heel ongezellig, maar duurt de volgende dag wel heerlijk lang. De beste lunches....

Na de thee verwacht ik ze al weer thuis. Boodschappen zijn al gedaan. Dan zie ik dat de witte kat toch weer over de donkerblauwe vloerbedekking naar boven is geslopen.

Nog één keer stofzuigen dan maar.