RECERPT GEZOCHT

Dinsdags heeft onze dochter ballet. Dat speelt zich af in een aangrenzend dorp. Samen met een vriendinnetje wordt ze gebracht door de moeder van dat vriendinnetje en haar broer en ik halen de meiden vervolgens na afloop weer op. Dat is op zich niets bijzonders. Wij zorgen in de eerste plaats dat we stipt op tijd zijn, want onze dochter houdt er helemaal niet van als we te laat zijn. Daarom zijn we meestal te vroeg en dan doden we de tijd met een boodschapje of een wandelingetje of we hangen bij slecht weer wat rond in de ontvangstruimte van de balletschool en dan kijken we wat naar andere vaders en moeders en wachten totdat de meiden zich eindelijk hebben omgekleed. Vroeger ging de jongen nog wel eens de kleedkamer binnen om te kijken of het al opschoot, maar dat wordt tegenwoordig niet meer zo op prijs gesteld. Ondertussen kletsen we wat mannenpraat tegen elkaar.

Op zo'n middag kwamen we bij de bakker terecht. We moesten waarschijnlijk een broodje kopen en hoewel ons dat strikt verboden is, zochten we wat lekkers voor onszelf. Ik kocht twee dingen waarvan ik dacht dat het krakelingen waren. Van die slierten die in de vorm van een soort bril gevouwen zijn en dan gebakken. Ze waren heerlijk. Volgende week dus weer: 'Doet u ons twee krakelingen.' Komt die mevrouw met een pakje voorverpakte kleine koekjes aanzetten. Nee dat bedoelen wij niet. Algemene spraakverwarring totdat de bakkersmevrouw opeens een lichtje opgaat: 'U bedoelt pretzels!'

Achteraf denk ik dat het verschil tussen krakelingen en pretzels is dat de een zoet is en de ander zout, maar ze hebben in elk geval dezelfde vorm. En om het nog ingewikkelder te maken: wij kennen in Limburg een ding dat ook die vorm heeft en dat gemaakt wordt van een soort donut-deeg en dat noemen wij wat oneerbiedig nonnevotten, letterlijk vertaald: achterwerk van een non. Ik kan natuurlijk niet beoordelen of dat een adequate benaming is, maar dat doet nu ook niet ter zake.

Om een lang verhaal kort te maken, de pretzels waren uitverkocht. Maar omdat die mevrouw ook wel zag dat wij hevig teleurgesteld waren, beloofde ze volgende week twee voor ons te bewaren. Ze stelde ons ook niet teleur, maar ze moest de week daarop helaas wel meedelen dat dit de laatste keer was; de pretzels gingen uit het assortiment, te ingewikkeld om te maken.

Mijn zoon en ik zien dat als een uitdaging, wij gaan onze eigen pretzels maken. Tenslotte bakken wij ook zelf brood en laatst hebben we ons zelfs aan donuts gewaagd. Heerlijk! Alleen, we hebben geen recept kunnen vinden. Voor de nonnevotten kan ik gewoon bij mijn moeder informeren, van krakelingen worden we toch te dik. Maar voor een goed recept van pretzels hebben wij onze hoop eigenlijk gevestigd op de lezeressen.

Zou u eens in uw schrift met recepten willen kijken?