SEKS

Midden in de brede maatschappelijke discussie over seks en geweld op televisie, weer eens opgelaaid naar aanleiding van de filmkeuring, vraagt mijn vrouw mij af of we er ook niet eens uitgebreid met de kinderen over moeten praten.

Ik weet niet.

Bij ons thuis wordt over van alles en nog wat gepraat en over weinig dingen stiekem gedaan. Waar de kinderen vandaan komen en hoe dat in elkaar steekt, om het maar eens zo te formuleren, weten ze precies. En ook dat je daarvoor minstens net zo veel van elkaar moet houden als pappa en mama, want wij verbinden er graag nog een beetje romantiek aan.

En wij hebben ook nadrukkelijk verteld dat iedereen het wel steeds tegelijkertijd over seks en geweld heeft, maar dat die twee woorden helemaal niets met elkaar te maken hebben als het goed is. Ik heb het idee dat we daarmee even genoeg verteld hebben, want ik herinner me nog van vroeger dat het ook wel een beetje ongemakkelijk is als je steeds meer verteld wordt dan je wil weten. Alhoewel, toen ik begon te puberen had ik met mijn vriendjes op kostschool een soort wedstrijd wie het vaakst ongemakkelijk kon worden voorgelicht door een van de paters. Maar dat waren andere tijden. En mij dunkt ook dat je als ouder toch nooit helemaal kunt voorkomen dat ze sommige dingen eerder op straat en schoolplein horen dan van jou.

Ik heb pas nog een voorzetje gegeven: ‘Zullen we het eens uitgebreid over seks hebben jongens?’

‘Nee hoor papa, dat weten wij allemaal al lang,’ houdt onze dochter de boot af zonder haar ogen van haar favoriete tv-programma af te wenden. En om duidelijk te maken dat hij ook niet van gisteren is, legt haar broer het allemaal nog één keer heel duidelijk uit.

Zo bedoelt mijn vrouw het niet, dat begrijp ik heus wel. Er is meer dan alleen maar biologie en vroeg of laat, en niet te vroeg en niet te laat, wil ze een goed moeder-en-dochter-gesprek hebben. Daar ben ik het natuurlijk mee eens. Normaal ben ik erg gespitst op emancipatie en zo en ik vind dat vader en moeder uitwisselbaar moeten zijn, maar op dit terrein nou net niet. Sommige dingen moeten meiden gewoon van hun ervaringsdeskundige moeder horen. En ik vertel te zijner tijd onze zoon alles tijdens een lange boswandeling of een ingewikkeld modelbouwvliegtuig.

‘Dan moet je het ook helemaal echt doen,’ zeg ik. ‘Dan ga je met z’n tweeën de stad in en neem je een taartje in de lunchroom van V&D.’

Ik weet niet eens of V&D nog een lunchroom heeft, maar het gaat om het idee. Het kan natuurlijk ook tijdens de afwas of het overhoren van het huiswerk.

‘Weet je trouwens wat het wereldrecord zoenen is, papa?’ Nou we het er toch over hebben. ‘Vijf-en-een-halve dag!’

Dat is ook heel belangrijk om te weten.