SPANNEND

De mei-vakantie is oorverdovend begonnen. Eerst was de opbrengst van de vrijmarkt op koninginnedag ons al niet bepaald tegengevallen. Wat na veel wikken en wegen tot handelswaar was bestempeld, maakte in eerste instantie op mij de indruk van oude rommel, maar bleek eenmaal uitgestald op onze picknick-plaid toch nog heel aardig in de markt te liggen. Waarschijnlijk ook omdat de prijzen die we er voor vroegen zeer realistisch waren. ‘Alles moet weg voor een dubbeltje.’

Als je eenmaal de schaamte voorbij bent van achter je eigen uitdragerij te zitten, is dat eigenlijk nog best leuk, ook al zijn de kinderen meestal in geen velden of wegen te bekennen. En hoewel mama in de eerste paar uur – van zes tot tien! – de topstukken voor veel te weinig van de hand had gedaan, heb ik in de dagdienst daarna toch nog een heel aardige omzet weten te realiseren. En slechts één doos mee teruggenomen naar huis.

De volgende dag maar liefst naar Fox Kids Planet Live in Ahoy Rotterdam, het concert van het jaar.

‘Spannend, hè schat,’zeg ik tegen mijn dochter als we ruim van te voren – want mama ging ook mee – zijn neergestreken op onze prachtige zitplaatsen. Toch maar weer mooi geregeld door mama via haar werk.

‘Ja, papa, maar het is ook al de derde keer dat we hier zijn, dus ook een beetje gewoon.’ En voordat ik het zeg, zegt ze het maar zelf: ‘En dan zeg jij natuurlijk dat we verwende apen zijn.’

‘Inderdaad,’zeg ik.

Ze kent alle groepen en ik zie haar zachtjes genieten. En zeker als op het einde alle finalisten van Idols optreden, kan het concert niet meer stuk, ook al heeft eigenlijk de verkeerde Idol de finale gewonnen. En ze hoeft zich ook maar heel even voor papa te schamen omdat die ‘stom’ staat te dansen. Na afloop ritselen we met wat geduw en getrek ook nog handtekeningen en dan moet de vakantie eigenlijk nog pas beginnen.

De rest van de week staat nog een speeltuin op het programma, een museum waar mama vroeger al altijd naar toe had gewild en zelfs nog een film.

Alleen papa kan niet mee. Soms moet er ook nog een beetje gewerkt worden, dit keer zelfs met een nachtje buiten de deur slapen.

We bellen natuurlijk, maar de telefoon doet het niet goed. Aan de andere kant hoor ik mijn kinderen in de hoorn schreeuwen dat het leuk en spannend was in de speeltuin en dat mama natuurlijk nergens in durfde. En dat uitgerekend vandaag de losse kies van Elma is uitgevallen en dat het eigenlijk geen pijn deed en maar een heel klein beetje bloedde. Maar ze horen niet dat ik zeg dat ik ze erg mis en dan is het best wel een beetje zielig aan het tafeltje voor één persoon in het restaurant.

Maar natuurlijk ook een beetje romantisch. Morgen ben ik al gewoon weer thuis en dan kunnen we net doen alsof we elkaar heel lang niet gezien hebben en vreselijk gemist.

De telefoon piept voor een lief sms-je.

We weten gelukkig nog heel goed hoe we het spannend moeten houden.