STOM, STOM, STOM

Brrr, rillerig is het zo tussen afdrogen en pyjama na een lekker warm bad. Vlug, vlug afdrogen en dan de pyjama aan die mamma heel attent over de verwarming heeft gehangen om voorverwarmd te worden. De zoon het eerst vandaag, maar daar had mamma niet op gerekend, diens pyjama hangt er nog niet. Normaal gaat de dochter namelijk eerst, omdat die het eigenlijk altijd het koudst heeft. En dat komt dan weer omdat hij een dikker laagje spek heeft. Maar omdat zij altijd het eerst gaat, gaat hij vandaag het eerst. Logica in een gezin met twee mondige kinderen. En daar gaat mamma de mist in; kan een keer gebeuren.

'Mamma! En ik vind dat nog wel zo lekker!' Daar kan deze jongen nou helemaal op afknappen. Hij heeft de laatste tijd toch al veel last van zijn zus, die altijd net iets bijdehanter en slimmer is dan hij, gewoon omdat ze net iets ouder is. Het is vaak 'zij wel en ik niet', of 'zij meer dan ik', hoewel daar zelden aanleiding toe is.

Omdat mamma van beneden uit nu niet veel meer kan doen om de emotionele schade te beperken, grijp ik in als dichtstbijzijnde ouder, terwijl de dochter met een verlekkerd gezicht heel langzaam haar lekkere warme pyjama aantrekt.

'Dan krijg jij van pappa een lekker warme kruik.'

Speciaal voor dit soort troostgelegenheden en ook voor beginnende rugpijntjes en chagrijnige griepjes hebben wij een kruik aangeschaft, zoals in geen gezin mag ontbreken. Hadden wij vroeger thuis zo'n lange, jeneverfles-vormige met een ijzeren draaidop, wij hebben nu thuis zo'n slappe rubberen waterzak, u kent ze wel. Even vullen met heet water uit de boiler, dop erop, klaar. Dat is een belangrijke vooruitgang van de techniek, want mijn moeder deed er vroeger altijd kokend water in, zodat je tenminste een keer je voeten brandde, hoewel je die meestal in zelfgebreide bedsokken had gehuld. U hoort: ik ben nog van ver voor de centrale verwarming.

Zo'n kruik maakt in een klap alles goed; weet hij veel dat zijn zus een kamer verder nog héél even mag lezen.

Nou bleef zo'n kruik bij ons vroeger ook de hele nacht in bed, zodat hij de volgende ochtend een soort van averecht werkte, want dan was het meestal een ijsklompje in bed geworden, maar ik dacht eigenlijk dat het de bedoeling was om er het bed mee voor te verwarmen en om hem dan weer te verwijderen. In elk geval lijkt me dat in het geval van onze zoon verreweg het veiligst.

Maar dat wil hij niet. Hij wil er bovenop slapen: kruik, buik, dekbed. Ik aarzel, maar het lijkt me eerlijk gezegd ook wel lekker.

'Vooruit dan maar, maar niet aan het dopje draaien.'

'Nee pappa, maar welk dopje eigenlijk? Pappa! Wélk dopje eigenlijk?'

'Stom, stom, stom,' zeggen zestien treden naar beneden, 'stom, stom, stom, stom, stom, stom, stom, stom, stom, stom, stom, stom, stom.'