TAKENPAKKET

Waarschijnlijk hebben de deskundigen er boeken vol over geschreven, maar zoals gebruikelijk vinden wij het wiel weer eens zelf uit. Dat komt natuurlijk omdat we door ervaring overmoedig zijn geworden. Vroeger grepen we bij elk stuipje, hikje en verhoginkje naar de encyclopedie, maar inmiddels is ons gebleken dat we in staat zijn de kinderen uit de losse pols te laten overleven. Andere ouders hebben waarschijnlijk precies hetzelfde want je hebt wel verschillende tijdschriften over ouders met baby's en hele kleine kinderen, maar slechts een over wat oudere kinderen. Overigens heeft mijn vrouw daar voor alle zekerheid een abonnement op genomen.

We hebben het over het takenpakket van de kinderen. Welke klusjes mag je op hun leeftijd van ze verwachten?

'Je moet het aantrekkelijk voor ze maken,' leest mijn vrouw me voor.

'Flauwekul eigenlijk,' corrigeert ze meteen wat ze leest, 'het werd mij vroeger ook niet aantrekkelijk gemaakt, we moesten gewoon helpen, zonder discussie.'

'Geen klus, geen zakgeld,' doe ik mijn duit in het zakje. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat mijn moeder vroeger altijd zei: 'Waar drie meiden rondlopen, hoeft die jongen niet af te wassen.' Dus heel veel recht van spreken heb ik niet. Daar staat tegenover dat ik mijn moeder altijd vrijwillig hielp met afwassen toen mijn zussen de deur uit waren om te studeren en ik op mijn gemak de middelbare school afmaakte en als enige nog thuis was. Maar dat was meer voor de gezelligheid en dat telt dus niet volgens mijn zussen, die mij die onrechtvaardigheid eigenlijk nooit hebben kunnen vergeven.

Afgelopen weekend waren we bij Pluck en die had een lijstje met klusjes in de keuken hangen, die ze zelf kon afstrepen als ze gedaan waren. Hoewel Pluck maar acht maanden ouder is dan onze Elma, stond daar bijvoorbeeld ook 'afwassen' op. Wij zijn thuis wat zuiniger op ons servies en hebben bovendien een afwasmachien.

'Werkt dat nou een beetje, zo'n lijstje,' vraag ik hoogst geïnteresseerd.

'Ja hoor,' zegt haar moeder, 'ze vindt het heel leuk om dingen af te strepen.' Even afwachten hoe het de tweede week zal gaan. Die van ons moesten natuurlijk al hun eigen kamer opruimen en de eettafel om beurten op en af ruimen, maar vorige week zijn we met het serieuze werk begonnen. Het idee ontstond toen ik op mijn knieën het gras tussen de tegels van het terras aan het plukken was.

'Dat kunnen de kinderen heel goed doen,' meent mijn echtgenote.

'Waarom zouden wij dat moeten doen?,' vraagt de zoon.

'Omdat wij ook van alles voor jullie doen,' legt mijn vrouw uit omdat ze in dat tijdschrift waarop ze geabonneerd is, heeft gelezen dat 'omdat ik het zeg' eigenlijk niet meer kan tegenwoordig.

Vijf minuten later is hij klaar met de klus, maar ik zie nog overal grassprieten.

'Wij kunnen ook nooit iets goed doen voor jou,' jammert hij. Daar was ik bíjna ingetrapt. Gewoon doorplukken. Waar twee kinderen rondlopen, hoeven ouders geen gras te plukken.